మిత్ర – 10

వార్డెన్ దివ్యని మళ్ళీ లోపలకి  తీసుకెళ్ళింది. ఆ రోజుంత  దివ్య అన్యమనస్కంగా పని చేసింది. తరువాత  తన సెల్ కి వెళ్ళింది. ఆమెతో పటు రంగమ్మ లోపలకి వచ్చింది. రంగమ్మ, దివ్య  అదే సెల్ల్లో ఉంటారు. ఏంటమ్మా ఆ ఇన్స్పెక్టర్ అలా  అంటున్నాడు. నేనంతా విన్నాను అసలేమి జరిగిందో చెప్పు. నిన్ను చూస్తుంటే ఎంతో అమాయకురాలు అనిపిస్తున్నావు నువ్వీ అఘాయిత్యం చేసావంటే నమ్మబుద్ధికావటం లేదు అంది. దివ్య ఆమెని చూసి జీవం   లేని నవ్వు నవ్వి  పడుకుంది.
ఆ రోజు తను తెల్లని చుడిదార్ వేసుకుని తలంటు స్నానం చేసింది. బయటకి రాగానే అక్కడ మల్లె  చెట్టు ఉంది. కొన్ని పూలు కోసి గబా గబా దండ కట్టి తలలో పెట్టుకుంది. అద్దంలో చూసుకుంటే అప్సరసలా ఉన్న తనను చూసుకుని తనలో తనే నవ్వుకుంది. ఇంతలో బయట అందరు తనని పిలుస్తున్నారు. వెళ్ళింది అబ్బాయిలందరూ తనను ఆరాధనగా చూస్తున్నారు. అఖిల్ వైపు చూసింది కళ్ళార్పకుండా తననే చూస్తున్నాడు. తను కొంచెం సిగ్గుపడి తల వంచుకుని వాళ్ళదగ్గరకి వెళ్ళింది. ఇంతలో సుహాసిని వచ్చింది కదా ఇంకెందుకు ఆలస్యం లెట్స్ గో గయ్స్ అని అఖిల్ చేయిపట్టుకుని పక్కకి లాక్కెళ్ళింది. తను బాధగా అనిపించినా మళ్ళీ అంతలోనే సర్దుకుని వాళ్ళతో నడవటం ప్రారంబించింది. సుదీర్ తన పక్కకి వచ్చి యు అర్ స్టన్నింగ్ బ్యూటి . మీరు చాల అందంగా ఉన్నారు అన్నాడు. తాను థాంక్స్ అని నడుస్తుంది. అఖిల్ అప్పడప్పుడు తన వైపు ఆరాధనగా చూస్తున్నాడు. తనకి చాల గర్వంగా అనిపిస్తుంది. ఇంతలో అమ్మా అని కేక వినిపించింది అందరు ఉలిక్కిపడ్డారు చూస్తే సుహాసిని తను కాళ్ళు  పట్టుకుని కింద కూర్చుని ఏడుస్తుంది ఏదో కుట్టింది నన్ను అంటూ చూస్తే దూరంగా పాము వెళ్ళటం చూసారు అందరు అంతే సుహాసిని కళ్ళు తిరిగిపడిపోయింది. వెంటనే అఖిల్ తన కాలికి గట్టిగా  గుడ్డ కట్టి  తనని ఎత్తుకుని గెస్ట్ హౌస్ తీసుకువెళ్ళాడు అక్కడకి వెళ్ళిన తరువాత అందరు చాల కంగారుగా ఉన్నారు. వాచ్ మాన్ డాక్టర్ ని తీసుకొచ్చాడు. డాక్టర్ వచ్చి విరుగుడు ఇంజక్షన్ చేసి టాబ్లెట్స్ ఇచ్చి వెళ్లారు అందరు వాళ్ళ రూం లోకి వెళ్లి పడుకున్నారు. తను బయటకి వెళ్లి లాన్ లో కూర్చుంది. అఖిల్ కూడా వచ్చి పక్కన కూర్చున్నాడు. తనని చూసి నవ్వి థాంక్స్ అంది ఎందుకు అన్నాడు. నీ వల్లే తను బ్రతికింది అంది. నేనేమి చేశాను జస్ట్ మోసుకొచ్చాను అన్నాడు. కానీ అక్కడ ఉన్న వాళ్ళెవరు కనీసం రియాక్ట్ కాలేదు. అతను చిన్న స్మైల్ ఇచ్చి నువ్వు చాల అందంగా ఉన్నావు నీ నుంచి చూపు తిప్పుకోలేకపోతున్నాను అన్నాడు. ఆమె సిగ్గుపడింది. దీని గురించి మీ ఇంట్లో వాళ్ళకి చెప్పకు కంగారు పడతారు అన్నాడు. తను చెప్పటానికి నాకెవరు లేరు అంది. అదేంటి మీ అమ్మ వాళ్ళు? చనిపోయారు నేను చిన్నప్పుడే చనిపోయారు అంది. అతను సారీ అన్నాడు. ఆమె నవ్వి ఎందుకు అంది. మీ అమ్మ వాళ్ళని గుర్తు చేసి బాధపెట్టాను కదా అందుకు అన్నాడు దానికి ఆమె నేను మర్చిపోతేగా అంది. కాసేపు ఏమి మాట్లాడకుండా అలానే ఉండిపోయారు ఇద్దరు. బొంచేసావ అన్నాడు అఖిల్ కాసేపటికి లేదు అంది వెళ్లి తిందాము రండి.నాకు ఆకలిగా లేదు అంది. అయ్యో వీడు బిసేబెల బాత్ చేసాడు సూపర్ గా  ఉంది మిస్ అయిపోతారు. తను ఏమి మాట్లాడకపోయేసరికి మనం రేపు పొద్దునే వెళ్ళిపోతున్నాము అన్నాడు. తను అలాగా సరే కొంచెం సేపు నన్ను ఒంటరిగా వదిలెయ్యండి ప్లీజ్ అంది. అతను సరే అని అతను వెళ్ళిపోయాడు.
తనకి వాళ్ళ నాన్న గుర్తొచ్చాడు
ఒక ఆడది తన భర్తకి రాణి కాకపోవచ్చేమో కానీ తన తండ్రికి ఎప్పుడు యువరాణే. అది తన విషయంలో చాల కరెక్ట్. లేక లేక కలిగిన ఆడపిల్లని అని తన అన్నయ్యతో సహా అందరు తనని ఎంతో ముద్దుగా చూసుకునే వాళ్ళు. నాన్న తను ఏది అడిగితే అది కొనిచ్చేవాడు. ఒక రోజు స్కూల్ లో ఉండగా అన్నయ్య తనని స్కూల్  బెల్ కొట్టకముందే ఇంటికి  తీసుకుని వెళ్ళాడు. అక్కడ తన ఇంటి ముందు అందరు గుంపుగా ఉన్నారు నాన్నని అక్కడ పడుకోబెట్టారు. తనకి అర్థం అయ్యింది తనను ఎంతో  ప్రేమించే నాన్న ఇక తనకు లేరు అని. ఆ రోజు అందరు ఏడుస్తుంటే తనకి ఏదోలా ఉంది. కోపం దేవుడి మీద తన తండ్రి తన నుంచి దూరం చేసాడనే కోపం ఉక్రోషం తో వంట గదిలోకి వెళ్లి కిరోసిన్ డబ్బా తీసుకుని దేవుడి గదిలోకి వెళ్లి కిరోసిన్ మొత్తం పోసి అగ్గి పెట్టి గిసి పడేసింది భగ్గున అంటుకుంది ఇల్లు అందరు ఉలిక్కిపడి బయటకి పరిగెత్తి మంటలు ఆర్పారు. ఆ పది రోజులు అందరు ఉండి చేయవలిసిన తతంగం అంత అన్నయ్య చేత చేయించి అన్నయ్యని ఒక మావయ్య దగ్గరకి తనని ఇంకో మావయ్య దగ్గరకి పంపారు.
అలా కొంతసేపు అక్కడే కూర్చుంది. వాచ్ మాన్ వచ్చి ఎంటమ్మ ఇక్కడ కూర్చున్నావు భయమేసిందా ఇక్కడ ఇవన్ని మామూలే తల్లి పో లోపలకి పోయి పడుకో చీకటి పడ్డాక పురుగు పుట్ర వస్తుంటాయి అన్నాడు. ఆమె అలాగే తాత అని లోపలకి వెళ్లి సుహాసిని పక్క కూర్చుంది. అలికిడికి సుహాసిని కళ్ళు తెరవగానే ఎలా ఉంది అని అడిగింది. పర్లేదు అన్నట్టు తల ఊపి కళ్ళు మూసుకుంది. తను తన మంచం మీద పడుకుని కళ్ళు మూసుకుంది. అఖిల్ గుర్తొచ్చాడు తను చూసిన చూపే గుర్తొస్తుంది.అలా ఎప్పుడు నిద్రపోయిందో తెలియదు. తెల్లవారు జామున అలికిడికి లేచింది అందరు రెడీ అయిపోయారు. తను లేచి స్నానం చేసి వచ్చేసరికి అన్ని కారులో సర్దేసారు. కార్ వెనక సీట్లో సుహాసిని పడుకుంది తను ముందు సీట్ లో కూర్చుంది. అఖిల్ డ్రైవ్ చేస్తున్నాడు. తను అల అతని పక్కన కూర్చోవటం  చాల బాగుంది. కాసేపు ఎవరు ఏమి మాట్లాడలేదు. కాసేపటకి అఖిల్ ఏంటి రాత్రి చాల సేపు బయటే కూర్చున్నట్టున్నావు అన్నాడు. తను నవ్వి నాకు అలా ఒంటరిగా ఇష్టం అంది. ఒంటిరిగా కూర్చుని ఏమి చేస్తుంటారు అన్నాడు. తను నవ్వి చుక్కలు లెక్కపెడతాను అంది. ఆహ అయితే ఎంత లెక్క అన్నాడు. ఏంటి అంది. అదే చుక్కలు  లెక్కపెడతాను అన్నారు కదా నిన్నటి లెక్క ఎంత అని అడుగుతున్నాను అన్నాడు. తను నవ్వింది ఆమె నవ్వుతో అతను నవ్వు కలిపాడు. మీరు నవ్వితే చాల బాగుంటారు అంది. అతను వావ్ ఎన్నాళ్టికి నన్ను పొగిడావు థాంక్స్ థాంక్స్ అన్నాడు. అయినా నాకు బాధగా ఉంది అన్నాడు. ఎందుకు అంది. నేను చూడండి మీరు పరిచయం అవ్వగానే మీరు నుంచి నువ్వు లోకి వచ్చాను కానీ నువ్వు ఇంకా మీరు అనే అంటున్నావు అన్నాడు. తను సారీ ఇక నుంచి నువ్వు అనే పిలుస్తా సరేనా అన్నాడు. అతను థాంక్స్ అన్నాడు. మీకు అన్నయ్య కానీ చెల్లి ఉన్నారా అన్నాడు. ఉన్నాడు ఒక అన్నయ్య ఉన్నాడు అంది. ఎక్కడ ఉంటారు ఏమి చేస్తుంటారు అన్నాడు.  ఏమో తెలియదు అంది. అతను ఆశ్చర్యంగా అదేంటి అన్నాడు. చిన్నప్పుడు మా నాన్నగారు చనిపోయాక తను మా పెద్ద మావయ్య దగ్గర కి వెళ్ళాడు నన్ను మా చిన్న మావయ్య దగ్గరకి పంపారు అప్పట్నుంచి మా అన్నయ్య గురించి ఏమి తెలియదు నాకు అంది. అతను ఆశ్చర్యంగా అలాగా అన్నాడు . మీ అన్నయ్య పేరు ఏంటి అన్నాడు. తన పేరు కళ్యాణ్ అంది. అతను మా ఫ్రెండ్ పేరు కూడా  కళ్యాణే అన్నాడు. ఆమె ఓహ్ అలాగా అంది. ఆమె నాకు కొంచెం నిద్రొస్తుంది నేను పడుకుంటాను అంది. అతను సరే అని విండోస్ క్లోజ్ చేసి AC ఆన్ చేసాడు. తను సీట్ ని వెనక్కి వాల్చి కళ్ళు మూసుకుంది. కొంత దూరం వెళ్ళాక ఆమె వైపు చూసాడు. అందమైన ముఖం ac గాలికి ఆమె ముంగురులు ముందుకు పడ్డాయి. గుండ్రటి కళ్ళు, ఒద్దికైన ముక్కు. చిన్ని పెదాలు అవి ఏదో అందమైన కల కంటున్నట్టు చిన్నగా విచ్చుకుని నవ్వుతున్నట్టుగా ఉంది. అతను తనని చూసి నవ్వుకుని తన సెల్ ఫోన్ తీసుకుని తనని  ఫోటో తీసాడు. సేవ్ చేసి ఫోటోని ముద్దు పెట్టుకుని ఫోన్ ని పక్కన పెట్టేసాడు. అప్పటివరకు అతను చేసిన  పనులన్నిటిని కోపంతో  చూసిన సుహాసిని మెల్లగా మరో వైపు తిరిగి కళ్ళుమూసుకుంది. వాళ్ళని హాస్టల్ దగ్గర దింపి తను ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు.

ఆ రోజునుంచి దివ్య అతనితో బాగా మాట్లాడుతుంది. ఇద్దరు కలిసి తినటం, కాఫీకి, అప్పుడప్పుడు అందరితో కలిసి సినిమాకి  వెళ్ళటం మామూలు అయిపొయింది. ఒక రోజు వాళ్ళ మేనేజర్ అఖిల్ ని పిలిచాడు. పది నిమిషాలైన రాకపోయేసరికి మేనేజర్ కేబిన్ వైపు చూసింది. అఖిల్ ముఖం కనిపించటం లేదు కానీ అతను చెప్తున్నది మేనేజర్ ఒప్పుకోవటంలేదు. కాసేపు అయిన తరువాత వచ్చి కాఫీకి వెళ్దాము వస్తావా అన్నాడు దివ్యతో. తను సరే అని వెళ్ళింది. అతను 5 నిమిషాలు ఏమి మాట్లాడలేదు. తరువాత నెమ్మదిగా నన్ను ప్రాజెక్ట్ మార్చారు దివ్య అన్నాడు. అతను చెప్తున్నది ఆమెకి అర్థం కాలేదు. ఏంటి అంది. నన్ను మన ప్రాజెక్ట్ నుంచి వేరే ప్రాజెక్ట్ కి మార్చారు అన్నాడు. అతను దిగులుగా ఉండటం చూసి అయితే ఏమి అయ్యింది  జాబు పోలేదుగా అంది. ఇంతకి ఏ ప్రాజెక్ట్ అంది. అతను చెప్పాడు అది ఇక్కడ లేదు కదా వైట్ ఫీల్డ్ ఆఫీసు లో ఉంది కదా అంది/. అతను అవును అన్నాడు. ఎప్పుడు రిలీజ్ అంది. అతను రేపే అన్నాడు. ఆమె నవ్వి కంగ్రాట్స్ అంది. అతను కోపంగా వెటకారమా అన్నాడు. ఆమె ఆశ్చర్యంగా లేదే అంది. అతను ఇంకా సీరియస్ గ ఉండటం చూసి ఏమి అయ్యింది అంది. నీకు వెళ్ళటం ఇష్టం లేకపోతే చెప్పొచ్చుగా అంది. చెప్పాను వినటం లేదు అన్నాడు. అయితే వేళ్లోచ్చుగా అంది. అతను నిన్ను వదిలి వెళ్ళటం నాకిష్టం లేదు అన్నాడు. ఆమె ఆశ్చర్యంగా చూసింది అతని వైపు. అతను నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను దివ్య. ఇప్పుడే కాదు మొదటిసారి నిన్ను చూడగానే నేను లవ్లో పడ్డాను. నువ్వు లేకపోతే నేను లేను అని ఆమె ముఖం లో చూసాడు. ఆమె విసురుగా అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయింది. అతను అలానే బాధగా ఆమె వెళ్ళిన వైపే చూస్తూ కూర్చున్నాడు.

మిత్ర – 9

అఖిల్ కి  మెలుకువ వచ్చింది. చుట్టూ చూసాడు. అంత చీకటిగా ఉంది. అతనికి జరిగినది లీలగా గుర్తొస్తుంది. తన ఒళ్ళంతా గాయాలు. కాలు విరిగినట్టు ఉంది ఒకటే బాధ నిస్సత్తువగా ఉంది. అతనికి తను చనిపోతానేమో  అని భయం కలిగింది. అది క్షణక్షణానికి ఎక్కువ కాసాగింది. అతనికి తన అన్నయ్య గుర్తొచ్చాడు. ఒక్కొక్కరే గుర్తుకురావటం మొదలయ్యింది. గౌతమ్, కళ్యాణ్ సుహాసిని, దివ్య. దివ్య గుర్తుకురాగానే అతని మనస్సు జ్ఞాపకాలలోకి వెళ్ళిపోయింది.
ఆ రోజు తను దివ్య ఇద్దరం ఒకే ప్రాజెక్ట్కి సెలెక్ట్ అయ్యాము టీం లీడర్ మమ్మల్ని టీం కి ఇంట్రడ్యూస్ చేసి సీట్స్ చూపించాడు అవి పక్క పక్కనే నా ఆనందానికి హద్దులు లేవు. ఆ అమ్మాయితో మాటలు కలపాలని ప్రయత్నించిన ప్రతిసారి నన్ను avoid చేస్తంది ఇప్పుడెల చేస్తుందో చూస్తాను అని హాయ్ అని పిలిచాడు ఏంటి అన్నట్టు చూసింది ఆ దేవుడు కూడా మనిద్దరిని కలపాలని అనుకుంటున్నాడు మీరు నాతో స్నేహం చేయక తప్పదు అన్నడు. దివ్య చిరాకుగా చూసి మానిటర్ వైపు తల తిప్పింది. అతను ఆ చూపుని పట్టించుకోకుండా ఆమెతో మాటలు కలపాలని చెప్పండి ఏంటి ఇవాళ ప్రోగ్రాం. ఆమె నీకెందుకు అంది. మీ ప్రోగ్రాం ఏమిటో తెలిస్తే నా ప్రోగ్రాం డిసైడ్ చేసుకుందామని అన్నాడు. అయితే ఎట్లో దూకటం నా ప్రోగ్రాం అంది. అతను సీరియస్గా బెంగుళూరులో యేరు కానీ నది కానీ లేదు కదండీ. మరి ఎక్కడకి వెళ్లి దూకుతారు అన్నాడు. దానికి ఆమెకి నవ్వొచ్చినా నవ్వితే ఇంకా చెలరేగిపోతాడు అని సీరియస్గా ముఖం పెట్టి మీకెందుకు అంది. అతను చెప్పాను కదండీ నా ప్రోగ్రాం డిసైడ్ చేసుకోవాలి అన్నాడు. ఆమె ఏమి మాట్లాడలేదు. అతనే మళ్ళీ చెప్పండి అని రెట్టించాడు. ఆమె కోపంగా ఎందుకు చెప్పాలండి మీకు ఏమి ఆటలగా ఉందా. ఇంకోసారి నన్ను disturb చేసారంటే HR కి కంప్లైంట్ చేస్తాను అంది. అతను సారీ అని పక్కకి తిరిగి తన పని చేసుకోవటం స్టార్ట్ చేసాడు.  రెండు రోజులు అతను దివ్యాతో మాట్లాడలేదు సీరియస్గా తన పని తానూ చేసుకుని వెళ్ళిపోతున్నాడు. మూడవ రోజు దివ్యాకి తను మరి హర్ష్ గా ప్రవర్తించానేమో అనిపించింది. అతన్ని చూస్తే జాలి వేసింది. అతను రాగానే హాయ్ అంది. అతను మూడి హాయ్ అని తన పని తాను చేసుకోసాగాడు. ఆమె సారీ అంది. అతను వద్దులెండి మళ్ళీ మీరు HR కంప్లైంట్ చేస్తారు అన్నాడు. ఆమె సారీ బాబా వదిలేయ్ కాఫీ తాగుదామా అంది. అతను రియల్లీ అని ఆనందంగా చలో అని కాంటీన్ కి వెళ్ళారు. కాఫీ ఆర్డర్ చేసి ఒక టేబుల్ లో కూర్చుని చెప్పండి అన్నాడు. దివ్య ఏంటి అంది మీ గురించి అన్నాడు. నా గురించి తరువాత ముందు మీ గురించి చెప్పు అంది. అతను  నా చిన్నప్పుడే మా అమ్మ నాన్న చనిపోయారు. మా అన్నయ్యే నన్ను పెంచాడు చదివించాడు. తానంటే నాకు చాల ఇష్టం తనకి కూడా నేనంటే  ప్రాణం. నా కోసం ఏది అయిన చేస్తాడు.
దివ్యా: నాకు తెలుసు చిన్నప్పుడే అమ్మ నాన్న చనిపోతే ఎలా ఉంటుందో నీకు మీ అన్నయ్య ఉండటం నీ అదృష్టం. ఏమి చేస్తారు మీ అన్నయ్య
అఖిల్: బిజినెస్ హైదరాబాద్ లో మరి మీ గురించి
దివ్య : నా గురించి చెప్పుకోవటానికి పెద్దగా  ఏమి లేదు. అంత మామూలే మేము ఉండేది గుంటూరు అంది
అఖిల్: ఇప్పుడెక్కడ ఉంటున్నారు
దివ్య: సుహాసిని ఉండే హాస్టల్ లోనే
అఖిల్: అంత బాగుంటుందా ఫుడ్
దివ్య: హ అంత ఓకే మీరు ఎక్కడ ఉంటారు?
అఖిల్: నేను బ్రిగేడ్ రోడ్లో ఫ్రెండ్ ఫ్లాట్ ఉంది అక్కడ ఉంటాను
దివ్య: మరి ఫుడ్
అఖిల్: దానికి, ఇంటి పనికి పనిమనిషి ఉంది. వీకెండ్స్ ఏమి చేస్తుంటారు?
దివ్య: మీకేమి బాబు పనిమనుషులు ఉన్నారు . కానీ మాకు మేమే చేసుకోవాలి. ఎన్నో పనులు ఉంటాయి .
అఖిల్: అందుకేనా ఎక్కడికి  రారు?
దివ్య: అలా కాదు నేను అంత తొందరగా కలవలేను. నాకు రావాలని ఉంటుంది కానీ బిడియం అంతే
అఖిల్: ఓహ్ ఐ సీ ఒక సారి అందరితో కలవటానికి ట్రై చేస్తే కదా బిడియం పోతుంది. ఈ వీకెండ్ అందరం మైసూరు టూర్ ప్లాన్ చేసాము మీరు రావాలి ఎలాగో మీ ఫ్రెండ్ కూడా వస్తుంది.
దివ్య : ట్రై చేస్తాను
అఖిల్: ట్రై కాదు కచ్చితంగా రావాలి
దివ్య : సరే పదండి ఇప్పటికే చాల టైం అయ్యింది అన్ లేచింది
ఇద్దరు తమ సీట్స్ దగ్గరకి వచ్చారు అక్కడ సుహాసిని వెయిట్ చేస్తుంది వీళ్ళ కోసం. రాగానే ఇద్దరినీ చూసి ఎక్కడికి వెళ్లారు అంది. కాఫీకి అనగానే నన్ను పిలవోచ్చుగా అంది. మైసూరు టూర్ కి దివ్య కూడా వస్తుంది సుదీర్కి చెప్పు టికెట్ బుక్ చెయ్యమని అన్నాడు. సుహాసిని దివ్య వైపు తిరిగి రియల్లీ వావ్ ఎనిమిదో వింత అని నవ్వింది. దానికి దివ్య ఇంకా డిసైడ్ చేసుకోలేదు నేను అప్పుడే ఎందుకు టికెట్ బుక్  చెయ్యటం అంది. దానికి అఖిల్ ఇంకా 2 డేస్ కదా ఉంది తీరిగ్గా ఆలోచించుకో కానీ నువ్వు ఆలోచించుకునేంతవరకు టికెట్స్ ఉండాలిగా సో మేము టికెట్ బుక్ చేస్తాము నీ డెసిషన్ రేపు చెప్పు అని సుహాసిని వైపు తిరిగి ఏంటి ఇలా వచ్చావు అన్నాడు ? ఏమి లేదు సాయంత్రం మూవీకి వెళ్దాము హాస్టల్ లో బోర్ కొడుతుంది అంది.  సరే అన్నాడు. లంచ్ ఏమి చేస్తున్నావు అంది సుహాసిని వైపు తిరిగి. నేను బాక్స్ తెచ్చుకున్నాను అంది. మళ్ళీ అఖిల్ వైపు తిరిగి అయితే లంచ్ కి బయటకు వెళ్దాము సరేనా అంది. అఖిల్ సరే అన్నాడు. ఆ రోజు రాత్రి దివ్య డిన్నర్ తరువాత మామయ్యకి ఫోన్ చేసి పడుకుంది. ఎప్పుడో 12కి వచ్చింది సుహాసిని ఏంటి ఇంత లేట్ అయ్యింది అని అడిగింది. సినిమా తరువాత డిన్నర్కి restaurantకి వెళ్ళాము ఇప్పుడే డ్రాప్ చేసాడు అంది సుహసిని. దివ్య మనస్సు ఎందుకో చివుక్కుమంది.
ఆ రోజే మైసూరు టూర్ అఖిల్ వాళ్ళ ఫ్రెండ్  కార్ తెచ్చాడు మమ్మల్ని పికప్ చేసుకోవటానికి. మమ్మల్ని ఎక్కించుకున్నాక మధ్యలో సుధీర్ని ఎక్కించుకున్నాడు. ఏ ట్రైన్ కి వెళ్తున్నాము అని అడిగింది దివ్య. ట్రైన్? మనం వెళ్తుంది కారులో అన్నాడు సుదీర్. అదేంటి టికెట్స్ అన్నారు అంది. అల చెప్తే కానీ నువ్వు రావని అని నవ్వాడు అఖిల్. ఎంత మంది వస్తున్నారు  అంది ? 10 మెంబెర్స్ మిగతా వాళ్ళు మధ్యలో కలుస్తారు అన్నాడు. మైసూరు లో ఎక్కడ స్టే చేస్తున్నాము అంది. మనం వెళ్ళేది మైసూరు కాదు బండిపుర నేషనల్ పార్క్ కి camping కి వెళ్తున్నాము చాల బాగుంటుంది అన్నాడు అఖిల్. మధ్యలో ఇంకో batch కూడా కలిసారు. మధ్యలో  దగ్గర ఆగారు అందరు బ్రేక్ఫాస్ట్ చేసాక అక్కడ కొన్ని ఫొటోస్ దిగారు. సుహాసిని అఖిల్ వెంటే తిరుగుతుంది. దివ్య మాత్రమ్  ఒక్కటే ఉండటానికి ప్రయత్నిస్తుంది. తరువాత అందరు బయలుదేరారు. ఫారెస్ట్ లో ఎంటర్ అయ్యి  వీళ్ళు బుక్ చేసుకున్న  గెస్ట్ హౌస్ చేరేసరికి మధ్యాహ్నం అయ్యింది. అమ్మాయిలందరూ కింద ఉన్న బెడ్ రూమ్ లో, అబ్బాయిలు పైన బెడ్ రూమ్ లో రెడీ అవ్వటానికి వెళ్లారు. అందరు రెడీ అయ్యాక బొంచేసి అడవిలోకి camping కోసం అన్ని తీసుకుని నడవటం స్టార్ట్ చేసారు.
ప్రస్తుతం
సెంట్రల్ జైలు బెంగుళూరు
దివ్యని రిమాండ్ ఖైదీగా వచ్చి 10 డేస్ అవుతుంది. రోజులాగే ఆ రోజు పొద్దునే లేచి రోజు  పనులు అయ్యాక తనకి ఇచ్చిన పని చేస్తుంది. ఇంతలో ఒక వార్డెన్ వచ్చి నీ కోసం ఎవరో  వచ్చారు జైలర్ గారు రమ్మంటున్నారు అని చెప్పి తీసుకెళ్ళింది. అక్కడికి వెళ్ళగానే. తన కేసుని investigate  ఉన్నాడు. తనని కూర్చోమని చెప్పి. ఒక కత్తి చూపించి , ఈ కత్తితోనే సుహాసిని చంపావా అని అడిగాడు. తను అవును అంది. ఎన్నింటికి అన్నాడు? 1కి అంది. ఆ రోజు నువ్వు కాకుండా ఇంకెవరన్నా ఆ రూంలోకి వచ్చారా అని అడిగాడు. తను లేదు అని చెప్పింది. సరే నువ్వెళ్ళు అన్నాడు. తను వెళ్లిపోతుంటే పిలిచి నువ్వు అమ్మాయిని పొడవకముందే ఆ అమ్మాయి చచ్చిపోయి ఉంది. నువ్వు కేవలం శవాన్ని పొడిచావు. అప్పటికే ఆ అమ్మాయిని ఎవరో గొంతు పిసికి చంపేశారు. నవ్వు చంపలేదు కాబట్టి నీకు పెద్ద శిక్ష పడదు కానీ చంపాలని చూసావు కాబట్టి శిక్ష మాత్రం పడుతుంది. నాకు అర్థం కానీ విషయం ఏంటంటే ఇద్దరు అంత కాలం స్నేహంగా ఉంటూ 25 సార్లు పోడిచావంటే ఏదో జరిగింది ఏమి జరిగింది అన్నాడు . దివ్య మౌనంగా ఉంది . అతను ఆ రోజు నువ్వు ఎవరినన్నా చూస్తే నాకు చెప్పు అని వెళ్ళిపోయాడు. తను ఇంకా ఆశ్చర్యంగా అలానే కుర్చీలో కూర్చుండిపోయింది.

మిత్ర – 8

అభికి ఫోన్ వచ్చింది. అభి unknown నెంబర్ అన్నాడు.  గౌతమ్ స్పీకర్ ఆన్ చెయ్యి అన్నాడు ఒక వెకిలి నవ్వు వినిపించింది. అభి ఎవరు అన్నాడు? మళ్ళీ నవ్వు. అభి కోపంగా ఎవరు అన్నాడు. ఈ సారి కొంచెం గట్టిగ నవ్వి హ అమ్మా ఇంతా ఎక్కువ ఎప్పుడు నవ్వలేదు బాసు అని విన్పించింది అటువైపు నుంచి. అభి మళ్ళీ  ఎవరు అన్నాడు. అటువైపు నుంచి లాస్ట్ టైం ఫోన్ చేసినప్పుడు ఏమి అన్నావు వారం రోజులలో నన్ను చంపుతావా అని మళ్ళీ నవ్వు నన్ను చంపటం అటుంచు కనీసం నేను ఎవరో కనుక్కోవటం కూడా చేయలేవు అని చెప్పటానికే ఇది. నీ తమ్ముడు  తప్పించుకున్నాడు అనుకుంటున్నావా వాడికి అంత సీన్ లేదు నేనే తలుపు బార్ల తెరిచి వాడి కట్లు విప్పి వదిలేసాము. చేతికి దొరికిన వాడిని రక్షించుకోలేకపోయావు నువ్వు నన్ను చేయగలవురా బేవకూఫ్ అన్నాడు. ఇంతలో గౌతమ్ తెలియదు కదా నువ్వు ఎటాక్ చేస్తావని అందుకే ఈ సరి మిస్ అయ్యావు అన్నాడు. అటువైపు నుంచి ఎవరు గౌతమ్? హ నీ గురించి చాలా విన్నాను. నిన్ను కలవాలి అని ఉంది. దానికి గౌతమ్ : దాందేముంది కలుద్దాము. నీ గొంతు వింటుంటే నీ వయసు 40 దాటి ఉండచ్చు అనిపిస్తుంది ఒక వేళ నువ్వు అంత కంటే చిన్న వాడివి అయితే బాగా ఆల్కహోలిక్ అయ్యి ఉండచ్చు. చిన్నాని కిడ్నాప్ చేయటం నీ ఉద్దేశం కాదు మా అభి మీద పగ తీర్చుకోవాలి అనుకుంటున్నావు. అంటే మా వాళ్ళ ఏదో కోల్పోయవు అంటే నువ్వు బాగా బలిసిన ఫ్యామిలీ  నుంచి వచ్చిన వాడివి. ఈ మధ్య మేము చంపినా వాళ్ళలో ఎవరు కుర్రవాళ్ళు ఎవరు లేరు అంటే కచ్చితంగా మా నుంచి కోల్పోయింది మీ నాన్నఅయ్యి ఉండచ్చు. నాకు ఈ మాత్రం క్లూ చాలు నిన్ను ఎలుకలాగ  కలుగు నుంచి బయటకి లాగడానికి  అన్నాడు.
దానికి అటువైపు నుంచి impressive నాకు సరి అయిన ప్రత్యర్దివి దొరికావు. కానీ ఓటమి నీదే బ్రదర్ అని కట్ చేసాడు.
గౌతమ్ అభి వైపు తిరిగి సంవత్సరం నుంచి మనం చేసిన జాబ్స్ తెలుసుకో. వాళ్ళ సోర్సెస్ గురించి తెలుసుకో. నా ఉహ ప్రకారం మనకి  జాబు ఇచ్చిన వాడిని  చంపేసి ఉంటాడు వాడు. సో వాడిని కనుక్కోవటం కష్టం కాకపోవచ్చు. నేను రేపు ముంబై వెళ్తున్నాను వారం రోజులలో వస్తాను. నువ్వు వాడెవడో కనుక్కో అని శ్యామలరావు వైపు తిరిగి మీ ఫ్యాక్టరీలో ఫైర్ ఆక్సిడెంట్ కి, అలానే మీ ఇంటిలో ఆ  మర్డర్కి వీడికి సంబంధం లేదు. అది వేరేవాల్లెవరో చేస్తున్నారు ఎందుకు చేస్తున్నారో కనుక్కోండి. వీడు బెంగుళూరు లో లేడు. మనలాగే చిన్నా కోసం ఇంకెవరో వెతుకుతున్నారు. మీరు వాళ్ళెవరో కనుక్కోండి అని అక్కడ నుంచి బయటకి వెళ్ళాడు. అభి రహీమ్ గౌతమ్ చెప్పిన దాని గురించి తెలుసుకోవటానికి వెళ్లారు. శ్యామలరావు బెంగుళూరు బయలుదేరాడు. దారిలో తనకి గౌతమ్ కి పరిచయం గురించి గుర్తుకువచ్చింది.
5 ఏళ్ళు ముందు
శ్యామలరావు ఒక బిజినెస్ పని మీద హైదరాబాద్ వచ్చాడు. తన ఫ్రెండ్ ఇచ్చిన పార్టీలో అభి గౌతమ్ కలిశారు. మాటల మధ్యలో వాళ్ళ ఫ్రెండ్ శ్యామలరావు శత్రువులు అతని వ్యాపారాన్ని ఎలా  చెప్పారు. అభి అప్పటికే 5 రౌండ్ లో ఉన్నాడు. వెంటనే శ్యామలరావు కి మాట ఇచ్చాడు వాళ్ళందరిని చంపేస్తాను అని. అతన్ని పెద్దగా పట్టించుకోలేదు. మర్యాద కోసం వద్దులెండి నాకు అటువంటివి నచ్చావు థాంక్స్ అన్నాడు. అది అక్కడితో ముగిపోయింది. పార్టీ అయ్యాక అతను తన హోటల్ రూం కి వచ్చాడు. కోట్ తీసి లైట్ వేసాడు. ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డాడు. అక్కడ సోఫాలో గౌతమ్ కూర్చుని ఉన్నాడు.
గౌతమ్: చూడండి మీరు ఎంత ఇబ్బందుల్లో ఉన్నారో ఇందాక మీ పేస్ చూడగానే అర్థం అయ్యింది. నేను మా అభి లాగా ఆవేశపరుడ్ని కాదు. బిజినెస్ మాన్ ని. ఏది ఊరికే చెయ్యను. చెప్పండి మీ మీద ఏమి అనుమానం రాకుండా పని పూర్తి చేస్తాను. కానీ నా ఫీజు కొంచెం ఎక్కువ అన్నాడు.
శ్యామలరావు: అందరిని అక్కరలేదు రామప్ప అని ఒకడు ఉన్నాడు, వాడు మిగతా వాళ్ళందరిని రెచ్చగొట్టి నా మీదకి  పంపుతున్నాడు. వాడిని చంపితే చాలు మిగతాది నేను చూసుకుంటాను అన్నాడు.
గౌతమ్: వారం రోజులలో మీ పని అవుతుంది. నా ఫీజు 1C ఎలా ఇవ్వాలో రేపు కాల్ చేసి చెప్తాను అన్నాడు.
శ్యామలరావు: థాంక్స్
గౌతమ్: థాంక్స్ ఎందుకు బిజినెస్ అంతే. గుడ్ నైట్ అని అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయాడు.
తరువాతి రోజు శ్యామలరావు కి ఫోన్ ఏమి రాలేదు. తనే ఫోన్ చేద్దామా అనుకున్నాడు కానీ ఎందుకులే మళ్ళీ ఆగిపొయి తన పనిలో పడిపోయాడు.
రామప్ప నిలయం అని పెద్ద అక్షరాలూ ఆ బిల్డింగ్ ముందు ఉన్నాయి. లోపల దాదాపు 50 మంది బలిష్టమైన రౌడీలు కాపలా  కాస్తూ ఉన్నారు. లోపల అంత పాతకాలపు ఫర్నిచర్ ఉంది హాల్ లో పెద్ద ఊయల మీద రామప్ప కూర్చుని ఉన్నాడు. పేరుకే రామప్ప కానీ చూస్తానికి రావణాసురుడు మల్లె నల్లగా ఎత్తుగా లావుగా ఉన్నాడు. మంచి వ్యాయామం చేయటం వల్ల శరీరం మంచి కండలు తిరిగి ఉంది. పంచె, భుజం మీద కండువా  పక్కనే తాంబూలం నోట్లో తమలపాకులు నములటం వల్ల  నోరుంతా ఎర్రగా ఉంది చూపులకి ఒక రాక్షసుడులాగ ఉన్నాడు. వాడి ముందు ఒక పది మంది కుర్చీలలో కూర్చుని ఉన్నారు. రామప్ప అడిగాడు ఏమంటున్నాడు శ్యామలరావు? వాళ్ళలో ఒకడు అయిపొయింది అన్న వాడి పని ఇంకో 2నెలలో రోడ్ మీదకి వచ్చేస్తాడు. ఇప్పటికే చాల నష్టాలలో ఉన్నాడు. మిమ్మల్ని ఎదిరించి ఎవరు బ్రతకగలరన్న అన్నాడు. ఇంతలో ఒకడు అన్న నేను చెప్పిన పార్టీ వచ్చింది అన్నాడు . రమ్మను అన్నాడు. ఇద్దరు నీట్ గ సూట్ వేసుకని వచ్చారు చేతిలో సూట్కేస్ ఉంది ఇద్దరి చేతులో. వచ్చి ఖాళీగా ఉన్న కుర్చీల్లో కూర్చున్నారు. చెప్పండి అన్నాడు. మా దగ్గర నిఖార్సైన సరుకు 5 కేజీలు ఉంది. మీరు మంచి పార్టీ అని చెప్తే వచ్చాము. ఏది చూపించండి అన్నాడు. వాళ్ళు చూపించారు. కొంత వేలితో తీసుకుని పక్కనే ఉన్న వాడికి ఇచ్చాడు వాడు లోపలకి తీసుకువెళ్ళి  వేరేవాడికి ఇచ్చాడు వాడు దానిని టెస్ట్ చేసి మంచి సరుకు అన్నాడు 5 వ నెంబర్ అన్నాడు. వాడు తిరిగి వచ్చి రామప్పతో 5 అన్నాడు.
రామప్ప: మీరు ఎవరు మిమ్మల్ని ఇక్కడ ఎప్పుడు చూడలేదే అన్నాడు
వాళ్ళు: మేము గోవాలో బిజినెస్ చేస్తాము. అక్కడ పోటి ఎక్కువ అయ్యింది. అలానే బెంగుళూరు కూడా డెవలప్ అవుతుంది కదా అందుకని ఇక్కడకి వచ్చాము అన్నాడు.
రామప్ప: దీని ఖరీదు మీ ప్రాణం. నోరుమూసుకుని ఈ సరుకుని ఇచ్చేసి వెళ్ళిపొండి లేదా మీరేమయ్యరో ఎవరికీ తెలియదు అన్నాడు
వాళ్ళలో ఒకడు అదేంటండి ఇంత మంచి సరుకుని ఊరికినే ఇవ్వాళా ఇద మోసం అన్నాడు
రామప్ప: రే వీళ్ళకి మాటలతో చెప్తే అర్థం కావటం లేదు కొంచెం మన డెబ రుచి చూపించండి అన్నాడు.
ఒకడు  రాబోయేసరికి రెండోవాడు వద్దు మమ్మల్ని వదిలేయండి వెళ్ళిపోతాము అని పక్కన వాడిని తీసుకుని వెళ్ళిపోయాడు. రామప్ప ఆనందంగా ఈ బెంగుళూరు కి మనమే రాజు హహ హ అని నవ్వాడు. అంతే ఒక్కసారిగా చెవులు చిల్లులు పడేలాగా శబ్దం చేస్తూ ఆ రెండు సూట్కేసులు పేలిపోయాయి. అవి ఎంత శక్తిమంతమైన బాంబ్స్ అంటే మొత్తం బిల్డింగ్ కూలిపోయి ఆ కాంపౌండ్ లో ఉన్న ఒక్కడు కూడా బ్రతకలేదు.
తరువాతి రోజు పేపర్లో మెయిన్ పేజి లో అదే హెడ్లైన్స్. అది చూసి శ్యామలరావు ఆశ్చర్యపోయాడు అప్పుడు వచ్చింది ఫోన్ గౌతమ్ నుంచి మా రహీమ్ రేపు మీతో పాటు బెంగుళూరు వస్తాడు వాడి చేతా పంపించండి కోటి రూపాయిలు అని పెట్టేసాడు
బాంబు పేలుడు వల్ల శ్యామలరావు మీద పోలీసులకి ఏమి డౌట్ రాలేదు దానికి తొడు ఆ రోజు అతను బెంగుళూరులో లేకపోవటం కలిసి వచ్చింది. ఆ తరువాత అతనికి ఎదురు లేకపోయింది
ప్రస్తుతం
 ఒక అజ్ఞాత వ్యక్తి దొరికాడా అని అడిగాడు రెండో వాడు లేదు అన్నాడు. మరి ఆ అడ్రస్ అన్నాడు. అందులో ఉంది అన్నాడు. మరి ఆ కాపీస్ అన్నాడు అవి ఇంకా ఆ SI దగ్గరే ఉన్నాయి అన్నాడు. అయితే రేపు వెళ్లి ఎవరు చూడకుండా తెచ్చేయ్యి అన్నాడు.

మిత్ర – 7

ఇంతలో  అలికిడి అవటం తో తలెత్తి చూసింది దివ్య ఎదురుగ ఇన్స్పెక్టర్ ఒక లేడీ కానిస్టేబుల్తో వచ్చాడు తన ఎదురుగ ఉన్న చైర్ లో కూర్చుని చెప్పు అసలేమి జరిగింది ఎందుకు చంపావు ఆ అమ్మాయిని అని అడిగాడు.
దివ్య: ఎందుకు చమప్ను అనేది మీకు అనవసరం. నేను చంపాను అని ఒప్పుకుంటున్నాను కదా. ఇంకెందుకు ఈ డిస్కషన్
ఇన్స్పెక్టర్: అలా కుదరదు ఎందుకు చంపావు అన్నది నువ్వు మాకు క్లియర్ గ చెప్పాలి
దివ్య: తను నాకు నచ్చలేదు అందుకే చంపాను
కానిస్టేబుల్: ఏంటి ఆ తల తిక్క సమాధానం సరిగ్గా చెప్పు
దివ్య మౌనంగా ఉండిపోయింది
ఇన్స్పెక్టర్: ఎలా చంపావు ఆ అమ్మాయిని
దివ్య: కత్తితో పొడిచి చంపాను.
తరువాత ఎన్ని ప్రశ్నలు వేసిన దివ్య మౌనంగా ఉంది.
హైదరాబాద్ బంజారా హిల్స్ అభి ఇంటిలో శ్యామలరావు, అభి, గౌతమ్ కలిశారు
అభి: శ్యాంజీ ఎమన్నా తెలిసిందా మా వాడి సంగతి
శ్యామలరావు : లేదు అభి ఆ విషయమే మీతో డిస్కస్ చేయాలనీ వచ్చాను.
గౌతమ్: ఇప్పటివరకు జరిగిన సంగతులన్నీ చూస్తే మనకి రెండు విషయాలు అర్ధం అవుతాయి
1. చిన్నా చనిపోయాడు అనేదానికి సరిఅయిన ఆధారాలు లేవు అభి వైపు తిరిగి నీకు వచ్చిన ఫోన్ కాల్ తప్ప
2. చిన్నా గురించి తెలియనియ్యకుండా ఉంచటానికి ఎవరో ప్రయత్నిస్తున్నారు. ఇక్కడ మనం గమనించ వలసిన విషయం ఏంటంటే చిన్నా మన కాంటాక్ట్ లోకి రాలేదు అంటే ఎవరో బంధించి అయిన ఉండాలి లేదా మనం మొదట అనుకున్నట్టు చనిపోయి అయిన ఉండాలి. ఒకవేళ చనిపోతే ఎందుకు చంపారు ఎవరు చంపారు? కళ్యాణ్ ఏమి అయ్యాడు? చనిపోయిన ఆ అమ్మాయిని చంపింది ఎవరు? ఎక్కడనుంచి స్టార్ట్ చేయాలి? ఒక వేళ చిన్నా చనిపోకపోతే ఎక్కడ ఉన్నాడు? కాంటాక్ట్ చేయటం లేదు అంటే ఎవరైనా బందించి ఉండాలి. ఎందుకు అంత అవసరం ఎవరికీ ఉంది? కిడ్నాపర్స్ అయితే ఈ పాటికి కాల్ చేసేవాళ్ళు కదా. చెయ్యలేదు అంటే అని ఆగి అభి వంక తిరిగాడు. అతను ముఖంలో ఆందోళన కొట్టచ్చినట్టు కనబడుతుంది.
గౌతమ్ : అభి నువ్వేమి టెన్షన్ పడకు చిన్నా కి ఏమి కాదు. నాకు చాల గట్టిగ అనిపిస్తుంది ఎవరో మన వాడిని కిడ్నాప్ చేసారు. ఎందుకు చేసారు అనేది కనుక్కుందాము. ఈ లోపు నువ్వు రహీమ్ వెళ్లి పోలీస్ కంప్లైంట్ ఇచ్చి రండి. అని వాళ్ళిద్దరినీ పంపించిన తరువాత, శ్యామలరావు తో పొద్దున్న పేపర్ లో చూసాను చిన్నా ఫ్రెండ్ సుహాసిని కదా ఆ అమ్మాయిని చంపింది దివ్య అని తెలుగు అమ్మాయే. మీరు ఆ అమ్మాయిని కలిస్తే మన వాడి గురించి ఎమన్నా వివరాలు తెలియవచ్చు. నాకెందుకో మీరు చెప్పిన వివరాలు బట్టి చిన్నా ఏదో పెద్ద ప్రాబ్లం లో ఇరుకున్నాడు. ఒకసారి మన వాడి గురించి కూడా డీటెయిల్ గ ఎంక్వయిరీ చేయించండి. నాకు ఒక పెళ్లి ఉంది ముంబైలో  చేయించాలి. ఈ సారి అభి రాకపోవచ్చు. దానికి శ్యామలరావు మరి ఒక్కడివే మేనేజ్ చేయగలవా అన్నాడు. పర్లేదు ఘనశ్యాం ఉన్నాడు. సరే జాగ్రత్త నేను కనుక్కుని మీకు వివరాలు చెప్తాను అని అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయాడు.
అభి, రహీమ్ పోలీస్ స్టేషన్ కి వెళ్లి జరిగింది చెప్పి కంప్లైంట్ ఇచ్చారు. కార్ ఎక్కి ఇంటికి వస్తుండగా అభి ఫోన్ రింగ్ అయ్యింది. ఎత్తి హలో అన్నాడు అటువైపు నుంచి రెస్పాన్స్ లేదు  అన్నాడు హలో అని కొంచెం గట్టిగా  అన్నాడు అటువైపు నుంచి చిన్నగా అన్నయ్య అని వినిపించింది.
అభి: చిన్నా చిన్నా నువ్వేనా చిన్నా మాట్లాడు అని అరుస్తున్నాడు. రహీమ్ కార్ ని పక్కకి తీసి ఆపాడు. అభి ఇంకా అరుస్తూనే ఉన్నాడు. అటునుంచి చిన్నగా అన్నయ్య నన్ను ఎవరో కిడ్నాప్ చేసారు తప్పించుకున్నాను ఇప్పుడే చాల నీరసంగా ఉంది అన్నాడు.
అభి: చిన్నా ఎక్కడ ఉన్నావు చెప్పు నేను వస్తాను అన్నాడు
చిన్నా చుట్టూ చూసి ఇదేంటి షాప్ పేర్లన్నీ తెలుగు లో ఉన్నాయి అన్నాడు.
అభి: నువ్వు హైదరాబాద్ లో ఉన్నావు. ఎవరని అయిన అడిగి అది ఏ ఏరియానో కనుక్కో అన్నాడు.
చిన్నా సరే అని అక్కడ ఒక షాప్ అతన్ని అడిగాడు ఇదేమి ఏరియా అని అతను ఇది అఫ్జల్గంజ్ అన్నాడు
అదే విషయం అభికి చెప్పాడు. అభి చిన్నా నువ్వు దగ్గరలో ఉన్న పోలీస్ స్టేషన్ కి వెళ్ళు అన్నాడు. అన్నయ్య నాకు అంత ఓపిక లేదు ఇక్కడే ఒక లాడ్జి  ఉంది వాడికి ఫోన్ ఇస్తాను నువ్వు చెప్పు అన్నాడు
అభి: సరే వాడికివ్వు అన్నాడు ఫోన్ ఇచ్చాక అతనితో వాడు నా తమ్ముడు ఎవరో కిడ్నాప్  వాడికి ఒక రూం ఇచ్చి డాక్టర్ని పిలువు నేను వచ్చి డబ్బులు ఇస్తాను నేను బంజారా హిల్స్ లో ఉన్నాను ఇంకో 30 నిమిషాలలో వస్తాను. అవతల అతను అలాగే సర్ అన్నాడు. అభి ఏ హోటల్ నీది అన్నాడు. షాలిమార్ లాడ్జి అన్నాడు. సరే అని ఫోన్ పెట్టేసి శ్యామలరావు కి గౌతమ్ కి ఫోన్ చేసి చెప్పాడు. వాళ్ళు మేము వస్తున్నాము నువ్వు వెళ్ళు ముందు తొందరగా అన్నాడు. అతను, రహీము అక్కడకి వెళ్లారు.
ఫోన్ పెట్టేసిన  తరువాత హోటల్ ఓనర్ బాయ్ ని పిలిచి అతన్ని 304 లో పడుకోపెట్టు అని చెప్పి పక్కనే ఉన్న క్లినిక్కి వెళ్లి డాక్టర్ విషయం చెప్పి రమ్మన్నాడు. డాక్టర్ వచ్చి అతన్ని చూసి క్లీన్ చేయించి దెబ్బలకి కట్టు కట్టి ఫీజు తీసుకుని వెళ్ళిపోయాడు. పదినిమిషాలు తరువాత అభి వచ్చాడు. ఓనర్ దగ్గరకి వచ్చి ఇందాక ఫోనులో మాట్లాడింది నేనే ఎక్కడ మా తమ్ముడు అన్నాడు. అతను రూం కి తీసుకుని వెళ్లి చూపించాడు. అభి గౌతమ్ కి ఫోన్ చేసి మీరు ఇంటికి వచ్చేయండి నేను తీసుకు వస్తున్నాను చిన్నాని అని ఫోన్ పెట్టేసాడు. నేను తీసుకువెళ్తాను థాంక్స్ హెల్ప్ చేసినందుకు అని ఒక పదివేల కట్ట అతనికి ఇచ్చి జాగ్రత్తగా కిందకి తీసుకువచ్చారు. రహీమ్ కార్ డోర్ ఓపెన్ చేసి పట్టుకున్నాడు. అభి చిన్నాని కార్ ఎక్కించబొయెలోపు ఫాస్ట్ ఒక మారుతి వాన్ వచ్చి ముగ్గురుని గుద్దింది. ముగ్గురు దూరంగా ఎగిరిపడ్డారు. అప్పటికే చిన్న స్పృహ కోల్పోయాడు. వాళ్ళు లేచేలోపు ఇద్దరు ఆ వాన్ లో నుంచి దిగి చిన్నాని వాన్ లో వేసుకుని వెళ్ళిపోయారు. అభి, రహీమ్ ఇద్దరు షాక్లో ఉన్నారు. మొదట తేరుకుంది రహీమ్, అభిని లేపి కారులో కూర్చోపెట్టి కార్ స్టార్ట్ చేసి మారుతి వాన్ వెళ్ళిన వైపు వెళ్ళటం స్టార్ట్ చేసాడు. అప్పటికే ఆ వాన్ చాల దూరం వెళ్ళిపోయింది. డ్రైవ్ చేసుకుంటూ మెయిన్ రోడ్ కి వచ్చాడు. ఆ వాన్ కనిపించలేదు. ఏమి చెయ్యాలో తోచక గౌతమ్ కి ఫోన్ చేసాడు. గౌతమ్ ఆశ్చర్యపోయి నెంబర్ చూసావా అని అడిగాడు లేదన్న చాల ఫాస్ట్ గ జరిగిపోయింది అన్నాడు. అతను సరే అభిని తీసుకుని ఇంటికి వచ్చెయ్యి అన్నాడు.

మిత్ర – 6

మరుసటి రోజు తెలుగు పేపర్లో ” సంచలనం సృష్టించిన టెక్కీ హత్య లొంగిపోయిన హంతకురాలు” అనే న్యూస్ పడింది. ఆ కాలమ్ కింద ఇలా ఉంది. ” బెంగుళూరు లో నిన్న జరిగిన తెలుగు టెక్కీ హత్య కొత్త మలుపు తిరిగింది. ఆమెని తనే హత్య చేసానని ఆంధ్ర ప్రదేశ్ కి చెందినా మరో యువతి ఆమె స్నేహితురాలు అయిన దివ్య ఇవాళ పోలీసుల ఎదుట లొంగిపోయింది. ప్రేమ వ్యవహారమే కారణమని పోలీసులు అనుమానిస్తున్నారు. కోర్ట్ 15 రోజులు పోలీస్ రిమాండ్ కి ఆమెని పంపించారు.”
బెంగుళూరు సెంట్రల్ జైలు. ఇన్వెస్టిగేషన్ సెల్
 దివ్య ఒకటే కూర్చుని ఉంది. కళ్ళు మూసుకుని ఉంది. తన 26 ఏళ్ళ జీవితం  కళ్ళ ముందు సినిమాల కనిపిస్తుంది. అప్పుడు తనకి 10 ఏళ్ళు. తనకి  మొదటి సారి కష్టం అంటే ఏంటో తెలిసింది. అప్పటికి  అమ్మ నాన్న  చనిపోయి నెల రోజులు అయ్యింది. మావయ్య ఇంటికొచ్చి వారం రోజులు అయ్యింది. మొదటి రెండు రోజులు అత్తయ్య బానే చూసుకుంది తనని. తరువాత నుంచి చిన్న చిన్న పనులు చెప్పటం మొదలుపెట్టింది. కానీ ఇప్పుడు ఇంట్లో సగం పనులు తనతోనే చేయించటం జరుగుతుంది. వళ్ళంతా నొప్పులు రాత్రికి  కింద పడుకోవటం వల్ల సరిగ్గా నిద్ర పట్టటం లేదు.  కానీ అసలు సమస్య వారం రోజుల తరువాత వచ్చింది తనని ఏ స్కూల్లో చేర్చాలని. మావయ్య తనని ఇంగ్లీష్ మీడియం లో చేర్చాలని అత్తయ్య ఎందుకు కర్చు తెలుగు మీడియం లో చేర్చండి అని గొడవ. చివరకి అత్తయ్య మాటే నెగ్గింది. కానీ రోజు పొద్దున్నే లేచి పని చేసి స్కూల్ కి వెళ్ళటం చాల కష్టంగ ఉండేది కొన్నాళ్ళకు అలవాటు అయిపొయింది.  కానీ మా బావకి వదినకి నేనంటే చాల ఇష్టం నాకు బాగా హెల్ప్ చేసేవాళ్ళు చదువులో. అల నా టెన్త్ పూర్తయ్యింది. ఫస్ట్ క్లాసు వచ్చింది. నేను ఇంటర్మీడియట్ చదువుతానంటే మా అత్తయ్య ఎందుకు కర్చు ఇంట్లో ఉంది పని చేస్తుంది. ఇప్పటివరకు చదివిన్చిందే ఎక్కువ అంది. కానీ నా అదృష్టమో మా అత్తయ్య దురదృష్టమో ఆ రోజు రాత్రి గుండెపోటుతో చనిపోయింది. అంతే ఇంటిపనంత నా మీద పడింది. అప్పటికే మా బావ ఇంజనీరింగ్ కోసం వరంగల్ వెళ్ళాడు. మా వదిన డిగ్రీ చేస్తుండేది. అలా రెండేళ్ళు గడిచాక డిగ్రీ తరువాత MCA చేశాను. నేను MCA లోనే ఉన్నప్పుడే నా వదిన కి పెళ్లి అయిపొయింది. బావ హైదరాబాద్ లో మంచి జాబు లో సెటిల్ అయ్యాడు. మావయ్య నన్ను కూడా బావని పెళ్లి చేసుకోమన్నాడు. నాకు బావ అంటే  ఇష్టమే కాబట్టి సరే అన్నాను. కానీ బావ తన కొలీగ్ని పెళ్లి చేసుకుంటాను అనటం తో ఆ పెళ్లి అల తప్పిపోయింది. కానీ నేనేమి బాధపడలేదు. కానీ మావయ్య చాల బాధపడ్డాడు. నీకు పెళ్లి సంబందాలు చూస్తాను అని అలానే చూడటం మొదలుపెట్టాడు. నా MCA  పోఎథి అయన రోజు మావయ్యని అడిగాను నేను నా కాళ్ళ మీద నిలబడే వరకు నేను పెళ్లి చేసుకోను తప్పుగా అనుకోకండి మావయ్యని అని. మావయ్య సరే అన్నాడు. అప్పటినుంచి బెంగుళూరు వచ్చి మా ఫ్రెండ్ వాళ్ళ బందువుల ఇంటిలో ఉండి జాబు ట్రయల్స్ మొదలుపెట్టాను.అలా  కొన్ని కంపెనీస్ ఇంటర్వ్యూ కి వెళ్ళిన సక్సెస్ కాలేదు. అల భారంగా రోజులు గడుస్తున్నప్పుడు ఒక కంపెనీ నుంచి ఇంటర్వ్యూ కాల్ లెటర్ వచ్చింది. దానికి చాల బాగా ప్రిపేర్ అయ్యి ఇంటర్వ్యూ కి వెళ్ళాను. ఇంకో పది అడుగులు వేస్తే కంపెనీ వస్తుంది అనగా ఒక అతను Excuse me can you tell me where this address is? అని అడిగాడు. చాల అందంగా ఉన్నాడు. వాళ్ళ ఫ్రెండ్ మాటల వల్ల అతను తెలుగు వాడే అని అర్ధం అయ్యింది. అడ్రస్ చెప్పగానే మాటలు కలపటానికి ట్రై చెయ్యటం ఎందుకో నచ్చలేదు. కానీ అతను వదిలిపెట్టలేదు నా వెనకాలే వచ్చాడు అతన్ని తప్పించుకోవటానికి త్వరగా లోపాలకి వెళ్లి ఒక మూలన ఉన్న ఖాళి చైర్ లో కూర్చున్నాను. పక్కనే ఉన్న అమ్మాయి హాయ్ నేను సుహాసిని మీరు అంది. నేను నా పేరు దివ్య అన్నాను. ఇంతలో అందరిని exam కి పిలిచారు. నేను, సుహాసిని వెళ్లి పాక పక్కనే కూర్చుని రాసాము. రిజల్ట్స్ చెప్పేముందు అందరికి మీల్ కూపన్స్ ఇచ్చి లంచ్ చేసి రమ్మన్నారు. నేను పొద్దునుంచి ఏమి థినకపొయెసరికి ఆకలి వేసి ముందు వెళ్ళాను. అక్కడకి వెళ్ళగానే పొద్దున్న కనిపించినతను ఉన్నాడు. మల్లి పట్టుకుంటే వదిలేల కనిపించటం లేదు అని తరువాత వద్దాము అని వెనక్కి తిరగాగానే సుహాసిని కనిపించింది. తను తినటానికి రమ్మంటే సరే అని వెళ్ళాను అనుకున్నట్టే అతను వచ్చి మాటలు కలిపాడు. ఈ అమ్మాయి తన గురించి మొత్తం చెప్పటం మొదలుపెట్టింది. నేను ఆపకపోతే తన చరిత్ర మొత్తం చెప్పేల ఉంది అని నేను తనని ఆపి పక్కకి తీసుకు వచ్చాను. రిజల్ట్స్ వచ్చాయి నేను సుహాసిని సెలెక్ట్ అయ్యాము తరువాత ఇంటర్వ్యూ జరిగింది అందులో కూడా బాగా చేశాను. రిజల్ట్స్ వారం రోజులలో చేప్తమన్నారు. సాయంత్రం సుహాసిని హాస్టల్ అడ్రస్ తీసుకున్నాను నాకెందుకో మా ఫ్రెండ్ వాళ్ళ ఇంటిలో ఉండబుద్ధి కాలేదు. అందుకే సుహాసిని హాస్టల్ కి వెళ్దామని తనని అడిగాను. తను ఆనందంగా రమ్మంది. నెక్స్ట్ డే వాళ్ళ హాస్టల్ కి వెళ్ళిపోయాను ఇద్దరిది ఒకే రూం బాగుంది. మావయ్య కి చెప్పాను. యాన నీ ఇష్టం జాగ్రత్తగా ఉండు అమ్మ అన్నాడు. కంపెనీ నుంచి మెయిల్ వచ్చింది సెలెక్ట్ అయ్యాను అని ఆ రోజు చాల ఆనందం వేసింది.
ఆ రోజే మా జాయినింగ్. నేను సుహాసిని ఇద్దరం కలిసి వెళ్ళాము. అతను కూడా వచ్చాడు. ఎందుకో నాకు అతన్ని చూడగానే ఆనందం వేసింది. కానీ ఇంతలోనే సుహాసిని అతన్ని పిలిచింది. అతను నవ్వుకుంటూ వచ్చి మా పక్కన కూర్చున్నాడు. సుహాసిని అతను ఎంతో పరిచయం ఉన్న దానిల అతనితో మాటలు కలిపేసింది. వాళ్ళిద్దరూ అలా మాట్లాడుకుంటుంటే నాకు ఏమి చెయ్యాలో తోచక పక్కకు తిరిగి కూర్చున్నాను. ఆ రోజు అందరు ఆఫీసు నుంచి సినిమాకి వెళ్ళారు. నన్ను కూడా రమ్మన్నారు. నాకు అటువంటి అనవసర విషయాలలో డబ్బు కర్చుపెట్టటం ఇష్టం లేదు, అదికాక ఒకరి మీద ఆధార పదినిదానిని  అందుకే రాను అన్నాను. నెక్స్ట్ డే నుంచి మాకు ట్రైనింగ్ స్టార్ట్ అయ్యింది. నేను కొంచెం అందంగా ఉంటాను కాబట్టి అందరు అఖిల్ తో సహా  నాతో మాటలు కలపాలని చూసారు కానీ నాకున్న బిడియం వల్ల వాళ్ళతో కలవలేకపోయాను. అందరు నాకు పొగరు అనుకోవటం మొదలుపెట్టారు. అఖిల్ కూడా అలా అనుకునే నాతో మాట్లాడటం మానేసాడు. అప్పటివరకు అతని మీద ఉన్న మంచి ఉద్దేశం పోయింది నాకు. నా మనస్సంత ట్రైనింగ్ మీద పెట్టాను. ట్రైనింగ్ అయిపొయింది నాకు అఖిల్ కి ఒకే ప్రాజెక్ట్ ఇచ్చారు. ఇద్దరు సీట్స్ కూడా పక్క పక్కనే. అతను దేవుడే మనిద్దరిని కలపటానికి ఒకే ప్రాజెక్ట్ లో వేసాడు అన్నాడు. సుహాసినికి వేరే ప్రాజెక్ట్ వచ్చినందుకు చాల బాధ పడింది.

మిత్ర – 5

తరువాత పేజీ తిప్పాడు. ఇంతలో ఫోన్ మోగింది ఎత్తి హలో అన్నాడు. అవతల నుంచి నేను గౌతం ఎమన్నా తెలిసిందా అన్నాడు.
శ్యామలరావు : మీ వాడు ఇక్కడ సుహాసిని అనే అమ్మాయిని లవ్ చేసాడు. అదే నిన్న రాత్రి చంపేశారు అని చెప్పానే  ఆ అమ్మాయే. ప్రస్తుతానికి  పెద్దగ ఏమి లేవు ఆ డైరీ లో. ఎమన్నా తెలిస్తే చెప్తాను. ఏమంటున్నాడు అభి
గౌతమ్ : చాల బాధగా దిగులుగా, కోపంగా  ఉంటున్నాడు. వాడిని వారం రోజులలో చంపెయ్యాలి అని అదే ఆలోచనలో పిచ్చోడు అవుతాడేమో అని భయంగా ఉంది. వాడికి వాళ్ళ తమ్ముడంటే ప్రాణం. అందుకే మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెడుతున్నాము
శ్యామలరావు: అదేమీ లేదు నేను కనుక్కుంటాను. మీరు నాకెంత హెల్ప్ చేసారు మీకు ఆ మాత్రం హెల్ప్ చేయకపోతే ఎలా. నువ్వు దీని గురించి ఆలోచించకు ఓకే  గుడ్ నైట్ అని ఫోన్ పెట్టేశాడు.
వెనక్కి తిరిగి సోఫా దగ్గరకి వచ్చాడు అక్కడ టేబుల్ మీద ఫైల్ లేదు ఆశ్చర్యంగా చుట్టూ పక్కల చూసాడు. ఎక్కడ కనిపించలేదు. ఇంతలో కరెంటు పోయింది.  రామయ్య రామయ్య ఎక్కడ ఉన్నావు. కాండిల్ తీసుకురా అని అరిచాడు. ఏమి సమాధానం రాకపోయేసరికి రామయ్య అని అరుస్తూ అతనే కిందకి వెళ్ళటం మొదలుపెట్టాడు ఇంతలో బయటనుంచి అమ్మా అని అరుపు వినిపించింది. అతను బయటకి పరిగెత్తాడు. గేటు దగ్గరనుంచి వాచ్ మాన్ గోపి వచ్చాడు. అతడిని నీకు ఎమన్నా అరుపు వినిపించిందా  అన్నాడు. అవును అయ్యా మన రామయ్య అరుపు లా ఉంది వెనక నుంచి వచ్చింది అన్నాడు. ఇంతలో వెనక నుంచి కుక్కలు అరుస్తూ పరిగెత్తుతున్న శబ్దం వినిపించింది. టైగర్ టైగర్ అని అరుస్తూ  ఇద్దరు వెనక్కి పరిగెత్తుకుని వెళ్ళారు. అక్కడ రామయ్య రక్తపు మడుగులో కొట్టుకుంటూ ఉన్నాడు. ఒకడు గోడ దూకి పారిపోవటానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. టైగర్ అతని ప్యాంటు పట్టుకుంది. గోపి వాడిని పట్టుకో అన్నాడు. గోపి తన చేతిలో ఉన్నా కర్రని వాడి వైపుకి విసేరేసాడు అది వెళ్లి వాడికి కాకుండా కుక్కకి తగిలింది అది కుయ్ కుయ్ అంటూ వాడిని వదిలేసింది వాడు గోడ దూకి అక్కడే ఉన్న మోటార్ బైక్ మీద పారిపోయాడు. షిట్ ఏమి చేసావు గోపి అని పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి గోడ పైనుంచి వాడి కోసం చూసాడు. వాడు అప్పటికే చాల దూరం వెళ్ళిపోయాడు. గోపి రామయ్య దగ్గరకి వచ్చాడు. అతను ఏదో చెప్పటానికి  ట్రై చేస్తున్నాడు కానీ చెప్పలేకపోతున్నాడు. కానీ తలని పదే పదే పక్కకి తిప్పుతు ఉండేసరికి అటు వైపు చూసారు. అక్కడ మంటల్లో కాలిపోతూ కనిపించింది ఫైల్. శ్యామలరావు గోపి వైపు తిరిగి పర్లేదు ముందు డాక్టర్ కి ఫోన్ చెయ్యి అన్నాడు. గోపి పరిగెత్తుకుంటూ లోపలకి  వెళ్లి డాక్టర్ కి ఫోన్ చేసి తిరిగి వచ్చి రామయ్య జాగ్రతగా తీసుకువచ్చి మంచం మీద పడుకోపెట్టి రక్తం తుడిచి గుడ్డ కట్టారు. గోపి వెళ్లి కరెంటు ఎందుకు పోయిందో చూడు అన్నాడు. గోపి వెళ్లి ఫ్యూజు తీసేసి ఉండటం చూసి  అది పెట్టగానే కరెంటువచ్చింది. 10 నిమిషాలకి డాక్టర్ వచ్చి చూసి సారీ ప్రాణం పోయింది అన్నాడు. శ్యామలరావు దిగులుగా కూర్చుండి పోయాడు. గోపి అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయి గేటు దగ్గర ఏడుస్తూ కూర్చున్నాడు.  అలా ఎప్పుడు పడుకున్నాడో తెలియదు. పొద్దున్నే పోలీసులకి ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పి తరువాత రామయ్య వాళ్ళ కుటుంబానికి చెప్పాడు . పోలీసులు వచ్చి ఫార్మాలిటీస్ పూర్తి చేసారు. ఇంతలో శ్యామలరావు ఫోన్ మోగింది. ఎత్తి హలో అన్నాడు. సర్ నేను మంజునాథ ఫ్యాక్టరీ లో ఫైర్ ఆక్సిడెంట్ జరిగింది మీరు త్వరగా రావాలి అన్నాడు. శ్యామలరావు ఆశ్చర్యంగా వాట్ నేను ఇప్పుడే వస్తున్నాను అని ఫోన్ పెట్టేసి పోలీసులకి విషయం చెప్పి బయలుదేరాడు. వెళ్లేసరికి అందరు నిప్పులు ఆర్పటానికి ట్రై చేస్తున్నారు. శ్యామలరావు వెళ్ళగానే మంజునాథ్ వచ్చాడు. ఏమి అయ్యింది అసలు అన్నాడు శ్యామలరావు. వెనక గోడౌన్ లో ఉన్న దూదికి నిప్పు అంటుకుంది సర్ అన్నాడు.
శ్యామలరావు: ఎలా?
మంజునాథ్: తెలియదు సర్ మేమందరం ఇక్కడ వర్క్ షాప్ లో ఉన్నాము. ఇంతలో ఒకేసారి నిప్పు అంటుకుంది . బహుశా షార్ట్ సర్క్యూట్ కావచ్చు. వెంటనే ఫైర్ స్టేషన్ కి ఫోన్ చేసాము. దూది కదా సర్ తొందరగా మొత్తం వ్యాపించింది నిప్పు.
మొత్తం ఆర్పేసరికి 3 గంటలు పైన పట్టింది.  గోడౌన్ కి వెళ్లి చూసారు. పోలీసులు క్లూస్  కోసం వెతకటం మొదలుపెట్టారు. ఇంతలో గౌతమ్ ఫోన్ చేసాడు. జరిగింది చెప్పాడు. అయ్యో అలానా ఎంత నష్టం అన్నాడు. అదేమీ ప్రాబ్లం కాదు గౌతమ్ ఇన్సురన్స్ ఉంది. కానీ జరుగుతున్నవి చూస్తే ఎవరో కావాలని చేస్తున్నట్టు ఉంది. సుహాసిని , రామయ్య మర్డర్స్, డైరీని కాల్చేయటం, ఇప్పుడు ఈ అగ్ని ప్రమాదం. ఇవన్ని చూస్తుంటే ఎవరో వార్నింగ్ ఇస్తున్నట్టు ఉంది. ఏమని అన్నాడు గౌతమ్. చిన్నా గురించి తెలుసుకోవటానికి ట్రై చెయ్యొద్దు అని. నేను రెండు రోజుల్లో ఇక్కడ అంత చక్కపెట్టుకుని హైదరాబాద్ వస్తాను అప్పుడు కూర్చుని డిసైడ్ చేద్దాము. ఉంటాను అని ఫోన్ పెట్టేసాడు. మంజునాథ్ ని పిలిచి ఆ ఇన్సురన్స్ క్లెయిమ్ సంగతి చూడు అలానే వర్క్ ఆగకుండా చూసుకో నేను ఒక వారం రోజులు ఉండను అని వెళ్లి కార్ ఎక్కి బయలుదేరాడు.అతను వెళ్ళిన వైపే ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఇంత పెద్ద ఆక్సిడెంట్ జరిగితే నేను ఉండను అని వెళ్ళిపోతాడు ఏంటి ఈ మనిషి అనుకున్నాడు. శ్యామలరావు వెళ్తూ గురప్పకి ఫోన్ చేసాడు. గురప్ప నమస్కారం సర్ ఏంటి ఇలా ఫోన్ చేసారు అన్నాడు
శ్యామలరావు : ఏమి లేదు ఆ డైరీ  ఇంకో కాపీ కావాలి అన్నాడు
గురప్ప:కష్టం సర్ అది కంట్రోల్ రూం కి పంపేసాం అన్నాడు.
శ్యామలరావు : చూడు ఎంత ఖర్చు అయినా పర్లేదు వచ్చి డబ్బు తీసుకుని వెళ్ళు కానీ నాకా డైరీ కావలి అని ఫోన్ పెట్టేసాడు.
గురప్ప నవ్వుకుంటూ నా పంట పండింది అని మనసులో అనుకుని కంట్రోల్ రూం కి ఫోన్ చేసి ఎవిడెన్స్ సెక్షన్ కి కనెక్ట్ చేయమన్నాడు. అక్కడ ఇంచార్జ్ బైరప్పకి కనెక్ట్ చెయ్యగానే విషయం చెప్పి నీకో పది నాకో పది అడుగుతాను అన్నాడు. దానికి బైరప్ప ఒరేయ్ ****** ( ఇక్కడ రాయలేని బూతు) పది వేలు ఏంటి ఇద్దరికీ చెరొక లక్ష అడుగు అన్నాడు. అతను సరే అని శ్యామలరావు కి ఫోన్ చేసి సారూ చాల కష్టం అంటున్నాడు సర్ బయటకి వస్తే మా ఉద్యోగాలు పోతాయి అంటున్నాడు. ఎంత కావలి అన్నాడు శ్యామలరావు. 5 లక్షలు అంటున్నాడు సర్. సరే వచ్చి తీసుకెళ్ళు అని ఫోన్ పెట్టేసాడు. గురప్ప ఆనందంగా జాక్పాట్ కొట్టాను అనుకుని బైరప్ప దగ్గరకి వెళ్లి ఇస్తాను అన్నాడు అని డైరీ తీసుకుని జెరాక్స్ తీసుకుని  రేపు ఇవ్వోచ్చులే అని ఇంటికెళ్ళాడు. తన భార్యని పిలిచి ఇది లోపల జాగ్రతగా పెట్టు అని బార్ కి తాగడానికి వెళ్ళాడు. అతని భార్య అవి తీసుకుని బీరువా లోపల పెట్టటంలో డైరీ కింద పడింది. అది తీసుకుని మిగతా వాటిని లోపల పెట్టి బెడ్ రూమ్ లో బెడ్ మీద పడుకుని చదవటం మొదలు పెట్టింది.
సుహాసిని డైరీ లో తరువాత పేజీ
 ఇవాళ నాన్నగారు వచ్చారు. అక్కి ని కలుసుకోవటానికి. వారం రోజుల క్రితం ఫోనులో చెప్పగానే చాల ఎక్సైట్ అయ్యారు. అమ్మ కూడా వచ్చింది నాతో మధ్యాహ్నం వరకు అసలు మాట్లాడలేదు. అక్కి మధ్యాహ్నం వచ్చాడు. నన్ను బెడ్ రూమ్ లో ఉండమన్నారు. నీకు చెప్పలేదు కాదు అక్కి నా పుట్టిన రోజుకి ఫ్లాట్ గిఫ్ట్ గ ఇచ్చాడు. ఎంత బాగుందో. నన్ను బెడ్ రూం లో ఉంచి వాళ్ళిద్దరూ అక్కి తో 3 గంటలు మాట్లాడారు. తరువాత నా దగ్గరకి మా అమ్మ వచ్చి నుదుట మీద ముద్దు పెట్టుకుని నాకిష్టమే అంది. నేను గట్టిగ కౌగలించుకుని  ఏడ్చేసాను.
 తరువాత పేజీ
అమ్మావాళ్ళు వారం రోజులుండి ఇవాళే వెళ్ళిపోయారు నా జీవితంలో మొదటిసారి ఇంతగా ఏడ్చాను. నాన్నగారు అక్కి వాళ్ళ అన్నయ్యని కలిసి ముహూర్తం పెట్టిస్తాను అన్నారు.
తరువాత పేజీ
ఇవాళ దివ్య మీద చాల కోపం వచ్చింది. అక్కి మంచివాడు కాదు అంది. తనని వేరే అమ్మాయితో చూసాను అని అబద్దం చెప్పింది. తనకి మేమిద్దరం కలిసి ఉన్నామని కుళ్ళు. తను చెప్పిన టైంలో అక్కి ఆఫీసు లో ఉన్నాడు. నాకు ఫోన్ కూడా చేసాడు. అల నాకు నిజం తెలిసింది లేకపోతే తను చెప్పిన అబద్దం నిజమని నమ్మేసేదాన్ని.
తరువాత పేజీ
అక్కితో గడుపుతుంటే టైం అసలు తెలియదు. నేను నాన్నగారికి ఫోన్ చేసి వారం రోజులు అవుతుంది. ఇవాలే చేశాను అక్కి వాళ్ళ అన్నయ్య ఊరులో లేడు  వచ్చాక మాట్లాడుతాను అన్నారు.
తరువాత పేజీ
నేను తప్పు చేసానా?
తరువాత పేజీ
నేను తప్పు చేసానా?
తరువాత పేజీ
నేను తప్పు చేసానా?
తరువాత పేజీ
నేను తప్పు చేసానా?
తరువాత పేజీ
నేను తప్పు చేసానా?
చదువుతున్న ఆమె ఏమి తప్పు చేసావే నా పిచ్చి తల్లి రాయొచ్చు కదా అనుకుంది
తరువాత పేజీ
ఇవాళ నాన్నగారికి ఫోన్ చేసాను ఆన్సర్ చెయ్యలేదు. ఏడుపు వస్తుంది. నేను చూసింది నిజమేనా నా కళ్ళని నేనే నమ్మలేక పోయాను. అక్కి, నా అక్కి బెంగుళూరు లోనే  ఉన్నాడు. వారం రోజుల క్రితం నన్ను కౌగలించుకుని ముద్దుపెట్టుకుంటూ నన్ను వదల లేక వదల లేక ముంబై వెళ్తున్నాను ప్రాజెక్ట్ వర్క్ మీద నెల రోజులు రాను నిన్ను చూడకుండా ఎలా ఉండను అని ఏడుస్తూ నన్ను ఆక్రమించుకుంటూ…………………………………………..
తరువాత పేజీ
ఇవాళ అక్కి కనిపించటం లేదు అని ఒకతను ప్రకటన ఇచ్చాడు. అతనికి ఇవాళ జరిగింది చెప్దాము అనిపించింది. అక్కి నన్ను మోసం చేసిన,  ఆ సంఘటన గురించి చెప్పాలి అందుకే ఆయన్ని రేపు కలుస్తాను అని ఫోన్ చేసాను. ఆ సంఘటన ఏంటంటే ఇవాళ దివ్యాని కలుద్దామని తన హాస్టల్ కి వెళ్ళాను అక్కడ దాని బెడ్ మీద అక్కి ఉన్నాడు. ఇంతలో ఒకతను
అక్కడ నుంచి ఆ పేజీ అంత ఒక గీత గీసి ఉంది.
తరువాత ఇంకేమి లేదు. ఏమియ్యిందే బాబు టెన్షన్ పెట్టి వదిలేసావు. ఏంటో ఈ కాలం అమ్మాయిలు . ఇంతలో టక్ టక్ అని డోర్ చప్పుడు అయ్యింది. ఏంటి అయ్యగారి తీర్థం అప్పుడే అయిపోయిందా ఇంత తొందరగా తగలడ్డాడు మహానుభావుడు అనుకుంటూ లేచి చీర సరి చేసుకుని తలుపు తియ్యటానికి వెళ్ళింది. తీసేలోపే మళ్ళీ మోగింది. ఉండు వస్తున్నా అని తలుపు తీసింది అంతే ఒక కత్తి ఆమె కడుపులో దిగపడింది. అమ్మా అని అరిచింది. ఆ ఆగంతకుడు ఆమెని మళ్ళీ పొడిచి వెనక్కి నెట్టాడు. ఆమె అలానే కిందకి పడిపోయింది. రక్తం ధారగ కారుతుంది. తల పైకి కిందకి కొట్టుకుంటుంది. నోటినుంచి చిన్న మూలుగు వస్తుంది. అతను లోపలకి వెళ్లి బెడ్ మీద ఉన్న డైరీ తీసుకని జిరాక్స్ కవర్ కోసం ఇల్లంతా వెతకటం మొదలుపెట్టాడు. అప్పుడే ఇంటికొచ్చిన గురప్ప డోర్ దగ్గర పడి ఉన్న భార్యని చూసి భాగ్య అని అరిచాడు. అతని అరుపుకి ఆ ఆగంతకుడు బయటకి వచ్చాడు అతడ్ని చూడగానే హే ఎవరు నువ్వు అని పట్టుకోబోయాడు అతను ఇతడ్ని నెట్టేసి బయటకి పరిగెత్తాడు. ఇంతలో పక్కన క్వార్టర్స్ వాళ్ళు పోలీసులకి అంబులెన్స్కి ఫోన్ చేసారు. ఆమెని హాస్పిటల్ కి తీసుకెళ్ళారు. ఇంటి లోపల బీరువా ఓపెన్ అయ్యి ఉండటం చూసి అతడు దోపిడీ దొంగ అయ్యి ఉంటాడు అనుకున్నారు.
తరువాతి రోజు శ్యామలరావు గురప్పకి ఫోన్ చేసాడు. గురప్ప భార్య సంగతి చెప్పి హాస్పిటల్ లో ఉన్నాను అన్నాడు. ఆ టైములో అడగటం బాగోదు అని సరే తగ్గిన తరువాత ఫోన్ చెయ్యమని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసి హైదరాబాద్ బయలుదేరాడు.

మిత్ర -4

శ్యామలరావు చిన్నా ఫోటోతో పేపర్లో, అలానే అన్ని చానల్స్ లో కనిపించుటలేదు అని ప్రకటన ఇచ్చాడు. ఆ ప్రకటన చూసి ఎవరైనా వస్తే ఎంతో కొంత ఇన్ఫర్మేషన్ తెలుస్తుంది. అతను అనుకునట్టే ప్రకటన ఇచ్చిన రెండో రోజే చిన్నా ఫ్రెండ్స్ కాల్ చేసారు. అందరు అతను SoftSol లో వర్క్ చేసేవాడు, 15 డేస్ నుంచి ఆఫీసుకి రావటం లేదు అని చెప్పరే తప్పా అతను ఎక్కడ ఉంటాడు అతని అడ్రస్ కరెక్ట్ గ చెప్పలేదు. శ్యామలరావు SoftSol కి వెళ్లి చిన్నా జాయిన్ అయ్యేటప్పుడు ఇచ్చిన అడ్రస్ తీసుకున్నాడు. అది కళ్యాణ్ ఫ్లాట్ అడ్రస్. శ్యామలరావుకి ఆశ్చర్యమేసింది తనకి తెలిసి చిన్నాకి చాల మంది ఫ్రెండ్స్ ఉన్నారు కానీ వాళ్ళెవరు అతను ఎక్కడ ఉంటాడో తెలియకపోవటం అనేది ఒక వింత అనిపించింది. ఎప్పటికప్పుడు ఇక్కడ విషయాలు గౌతమ్ కి ఫోన్ చేసి చెప్తున్నాడు. వారం రోజుల తరువాత ఒక అమ్మాయి శ్యామలరావుకి ఫోన్ చేసింది.
శ్యామలరావు: హలో
అమ్మాయి: మిమ్మల్ని కలవాలి
శ్యామలరావు: ఎందుకు
అమ్మాయి: అఖిల్ గురించి చెప్పాలి
శ్యామలరావు: అఖిల్ గురించా చెప్పండి ఎక్కడ ఉన్నారు నా ఆఫీసు అడ్రస్ తెలుసా. మీరు ఎక్కడ ఉన్నారో చెప్తే కార్ పంపిస్తాను
అమ్మాయి: నేను మీ అడ్రస్ పేపర్ లో చూసాను రేపు కలుస్తాను మిమ్మల్ని. అని ఫోన్ పెట్టిసింది
శ్యామలరావుకి ఎంతో టెన్షన్గ ఉంది. ఆ అమ్మాయి ఎవరు చిన్నా కళ్యాణ్ ఫ్లాట్ కి తీసుకెళ్ళేది ఈ అమ్మయినేనా? ఈ అమ్మాయికి చిన్నాకి ఎలా పరిచయం? ఆఫీసు లోనా? మరి మొన్న నేను ఆఫీసు లో ఎంక్వయిరీ చేసినప్పుడే కలవోచ్చుగా. అప్పుడు లేదా? వాళ్ళ మేనేజర్ అందరు ఉన్నారు అన్నాడే? అసలు చిన్నా ఏమి అయ్యాడు ? అసలు హైదరాబాద్ కి ఎందుకు వెళ్ళాడు? ఆ రాత్రంతా అతనికి ఈ ప్రశ్నలతో నిద్రపట్టలేదు. ఆలోచిస్తూ ఎప్పుడు నిద్రపోయాడో తెలియదు. పొద్దునే లేచి చూస్తే 10 అయ్యింది. లేచి టైం చూసుకుని చాల లేట్ అయ్యింది అని రెడీ అవ్వటం స్టార్ట్ చేసాడు. స్నానం అంత అయ్యి బ్రేక్ఫాస్ట్ చేసి ఏంటి ఈ అమ్మాయి ఇంకా ఫోన్ చెయ్యలేదు అని ఫోన్ తీసుకుని రింగ్ చేశాడు. 4
సార్లు రింగ్ అవ్వగానే ఫోన్ ఎత్తి ఎవరో మగవాడు హలో అన్నాడు
శ్యామలరావు: హలో నిన్న ఈ ఫోన్ నుంచి ఒక అమ్మాయి ఫోన్ చేసింది. ఇవాళ నన్ను కలుస్తాను అంది. ఆ అమ్మాయిని పిలుస్తారా అన్నాడు
అటువైపు: మీరు ఎవరు?
శ్యామలరావు: నేను శ్యామలరావు శ్యాం గ్రూప్ అఫ్ ఇండస్ట్రీస్ కి MDని
అటువైపు నుంచి సర్ నేను SI గురప్పని మాట్లాడుతున్నాను అన్నాడు.
శ్యామలరావు మనస్సు ఏదో కీడు శంకించింది. ఆశ్చర్యంగా నువ్వేమి చేస్తున్నావు అక్కడా అన్నాడు
దానికి అతను నిన్న మీతో మాట్లాడిన అమ్మాయిని ఎవరో చంపేసారు సర్.
శ్యామలరావు: ఏంటి? ఎక్కడ? ఎప్పుడు ?
గురప్ప: అడ్రస్ చెప్పి, పొద్దునే పనిమనిషి చూసి వార్డెన్ కి చెప్పింది. ఆమె మాకు ఫోన్ చేసింది.
శ్యామలరావు: నేను ఇప్పుడే వస్తున్నాను. ఇంతకీ ఆ అమ్మాయి పేరు ఏంటి?
గురప్ప: సుహాసిని అంటా సర్.

నిర్మల వర్కింగ్ ఉమెన్స్ హాస్టల్ ఎదురుగ పోలీస్ జీప్, అంబులెన్సు ఆగి ఉన్నాయి. చుట్టూ పక్క వాళ్ళు అందరు గుసగుసలాడుకుంటున్నారు. వరండాలో అమ్మాయిలు భయంగా నుంచుని ఉన్నారు.
శ్యామలరావు వెళ్లేసరికి పోలీసులు అన్ని ఫార్మాలిటీస్ పూర్తి చేసి బాడీని పోస్టుమార్టంకి పంపించారు. శ్యామలరావు గురప్ప ని కలిసి ఎలా జరిగింది అని అడిగాడు? ఎవరో తెలిసిన వాళ్ళే చేసారు సర్. రూం లోకి బలవంతంగా వచ్చినట్టు ఏమి లేదు తెలిసిన వాళ్ళే వచ్చారు. ఒంటి మీద దాదాపు 20 కత్తిపోట్లు ఉన్నాయి. వార్డెన్ని అడిగితే ఎవరు రాలేదు అని చెప్తుంది. పక్క రూం వాళ్ళు కూడా ఏమి సౌండ్స్ రాలేదు అని చెప్తున్నారు. శ్యామలరావు సరే ఎమన్నా విషయం తెలిస్తే నాకు ఎప్పటికప్పుడు చెప్తూ ఉండు అని ఒక నోట్ల కట్ట చేతిలో పెట్టాడు. సరే సర్ అని నమస్కారం చేసి వెళ్ళిపోయాడు. అతను కార్ ఎక్కుతుంటే గురప్ప పరిగెత్తుకు వచ్చి ఒక కవర్ ఇచ్చి ఆ అమ్మాయి డైరీ సర్ మీకు ఎమన్నా పనికొస్తుందేమో, అని జిరాక్స్ తీయించాను అన్నాడు. అతను ఆ కవర్ తీసుకుని ఇంటికి వెళ్లి జరిగింది గౌతమ్ కి ఫోన్ చేసి చెప్పాడు. గౌతమ్ సరే ఆ డైరీ చదవండి ఎమన్నా క్లూ దొరకొచ్చు అని పెట్టేశాడు.

తరువాత అలానే ఫ్యాక్టరీ కి వెళ్లి ఆ డైరీ గురించి మర్చిపోయాడు. ఇంటికొచ్చి బొంచేసేసరికి టైం 11 అయ్యింది అప్పుడు గుర్తుకువచ్చింది ఆ డైరీ. డ్రైవర్ ని పిలిచి dashboardలో ఒక కవర్ ఉంటుంది తీసుకురా అన్నాడు. అతను తీసుకు రాగానే కవర్ ఓపెన్ చేసాడు. గురప్ప జిరాక్స్ తియ్యడమే కాకా ఒక ఫైల్లో చక్కగా పెట్టాడు. అతను ఆ ఫైల్ ఓపెన్ చేసాడు.

మొదటి పేజీలో సుహాసిని అని పేరు మాత్రమే ఉంది. పేజి తిప్పాడు. డేట్ లేదు కానీ అందంగా కొన్ని విషయాలు రాసి ఉన్నాయి. అలా అన్ని పేజీలు తిప్పి చూశాడు ఎందులోనూ డేట్ లేదు. సరే అని మొదటి పేజి కి వచ్చాడు.

ఈ రోజు నేనెంతో ఆనందంగా ఉన్నాను ఎందుకో తెలుసా. నేను ఇంజనీరింగ్ ఫినిష్ చేసాను. ఇవాళే రిజల్ట్స్ వచ్చాయి. నాన్నగారు ఎంతో సంతోషించారు. అయన ఇవాళ ఒక కోరిక కోరారు. అదేంటో తెలుసా. నన్ను డైరీ రాయమన్నారు. అందుకే మొదలుపెట్టాను. నాన్నగారికి నేనంటే చాల ఇష్టం. వాళ్ళ అమ్మే అంటే మా నాన్నమ్మే నాలాగా పుట్టింది అంటూ ఉంటారు. అందుకే నేను ఏది అడిగిన కాదనరు.

తరువాతి పేజీ

నాకు తెలుసు నేను చాలా బద్దకస్తురాలిని అని ఎందుకంటే నేను డైరీ రాయటం మొదలు పెట్టి ఇవాల్టికి 2 నెలలు అయ్యింది. రోజు రాయటం నా వాళ్ళ కాదు అందుకే నా జీవితం లో జరిగ ముఖ్యమైన విషయాలు రాస్తాను. ఇవాలేమి జరిగిందో తెలుసా మా అమ్మ నాకు ఒక పెళ్లి సంబంధం తెచ్చింది. అది వినగానే నా గుండె గతుక్కుమంది. నేను నాకు చాలా చిన్నపిల్లలా అనిపిస్తాను. నాకు అప్పుడే పెళ్ళా. ఛీ యాక్ అనిపించింది కానీ మా అమ్మ వింటేగా అప్పటికి నాన్నగారు కూడా అన్నారు అప్పుడే పెళ్లి ఏంటి అని. అది చిన్న పిల్ల ఏంటి పెళ్లి చేస్తే ముగ్గురి పిల్లల తల్లి అయ్యేది అంది. ఎంతో మంచి సంబంధం అబ్బాయి మంచి వాడు మళ్ళీ ఇటువంటి సంబంధం దొరుకుతుందా అని ఒకటే గోల. ఇక లాభం లేదు అని నేను చెప్పాను నేను ఉద్యోగం సంపాదించి నా కాళ్ళ మీద నేను నిలబడే దాక పెళ్లి చేసుకోను అని. నాన్నగారు సరే అన్నారు. హ ఇవలేందుకు డైరీ రాస్తున్నానో తెలుసా నాకు ఒక ఇంటర్వ్యూ కాల్ లెటర్ వచ్చింది. బెంగుళూరు లో ఇంటర్వ్యూ నాన్నగారు టికెట్ బుక్ చేశారు. రేపే నా ప్రయాణం.

తరువాతి పేజీ

ఇవాళ చాల బాగా ఇంటర్వ్యూ చేసాను కచ్చితంగా జాబ్ వస్తుంది. రిజల్ట్స్ వారం రోజుల్లో ఇస్తామన్నారు. ఇప్పుడే ఫోన్ చేసి నాన్నగారికి చెప్పాను. ఇక్కడే హాస్టల్ లో కొన్నాళ్ళు ఉంటాను అన్నాను. ఒప్పుకున్నారు కూడా. ఐ లవ్ యు డాడీ. ఇవాళ ఒకడు తెలుగోడే మాతో మాట్లాడాలని తెగ ట్రై చేసాడు దివ్య వాడి ఆటలు సాగనివ్వలేదు. దివ్య ఎవరో చెప్పలేదు కదు. ఇవాలే పరిచయం అయ్యింది ఎంత భయమో, వాళ్ళకి తెలిసిన వాళ్ళ దగ్గర ఉంటుంది అంటా రేపు మా హాస్టల్ కి షిఫ్ట్ అవుతాను అంది.

తరువాతి పేజీ

ఇవాలే మెయిల్ వచ్చింది ఆఫర్ లెటర్ తో. ఎంత ఆనందం వేసిందో. దివ్య కూడా సెలెక్ట్ అయ్యింది. అఖిల్ ఏమి అయ్యాడో 😉

తరువాతి పేజీ

నేను నేనేనా అని ఆశ్చర్యమేస్తుంది. ఎప్పుడు రెండు రోజులు వరసగా రాయని నేను ఇవాళ రాస్తున్నాను. ఇవాళ జాబ్లో జాయిన్ అయ్యాను. అన్నిటికన్నా ముఖ్యంగా అఖిల్ కనిపించాడు. ఎందుకో అతనికి కూడా వస్తే బాగుండు అనిపించింది క్రిష్ నా మాట విన్నాడు. క్రిష్ ఎవరో నీకు తెలియదు కదా శ్రీ కృష్ణుడు. నేను ముద్దుగా క్రిష్ అని పిలుచుకుంటాను. నాన్నగారి లాగే క్రిష్ కి నేనంటే చాల ఇష్టం నేను అడిగింది ఏది కాదనడు. అఖిల్ కూడా సెలెక్ట్ కావాలని అనుకున్నాను సెలెక్ట్ చేశాడు. థాంక్యు క్రిష్ 🙂 ఇవాళ సినిమాకి వెళ్ళాము అందరు వచ్చారు దివ్య మటుకు రాలేదు. పిచ్చిది ఎప్పుడు భయపడుతూ ఉంటుంది.

తరువాతి పేజీ

ఇవాలేమి బాలేదు అఖిల్ ని వేరే ప్రాజెక్ట్ లో వేశారు. ఇవలంత దిగులుగా కూర్చున్నను. నా మీద నాకే చాల జాలి వేసింది.

తరువాతి పేజీ

మళ్ళీ 3 నెలల తరువాత ఇవాలే రాస్తున్నాను. క్రిష్ దయ వల్ల అఖిల్ నా ప్రాజెక్ట్ లోకి వచ్చాడు. ఇవాళ సినిమాకి వెళ్ళాము ఇద్దరమే.

తరువాతి పేజీ

అఖిల్ ఇవాలేందుకు చాల బాధగా ఉన్నాడు అడిగాను కానీ సరిగ్గా ఆన్సర్ చేయలేదు.

తరువాతి పేజీ

రేపు వాలెంటైన్స్ డే. నేనే అఖిల్కి ప్రోపోస్ చేయబోతున్నాను.

తరువాతి పేజీ

ఈ రోజు నాకు చచ్చిపోవాలని ఉంది. ఎందుకంటే అఖిల్ నా ప్రేమని ఒప్పుకున్నాడు. ఇదేంటి ప్రేమని ఒప్పుకుంటే చచ్చిపోవటం ఏంటి అని డౌట్ వస్తుందా? హాహాహా ఆనందం తట్టుకోలేక. ఇవాళ అఖిల్ నన్ను ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. ఎంత భయమేసిందో తెలుసా. కానీ అది తలుచుకుంటే నా బాడీ గాల్లో తేలిపోతుంది.

తరువాతి పేజీ

రేపు నేను అఖిల్ మైసూరు వెళ్తున్నాము తన గురించి నాన్నగారికి చెప్పాను. నాన్నగారు కూడా ఒప్పుకున్నారు. నా జీవితం ఎంత హాయిగా గడిచిపోతుంది.

మిత్ర -3

Excuse me can you tell me where this address is? నడుచుకుంటూ వెళ్తున్నదల్ల తిరిగి చూసింది దివ్య. ఒకడు పేపర్ చూపించి అడ్రస్ అడుగుతున్నాడు. అది ఇంటర్వ్యూ కాల్ లెటర్. ఇంతలో వెనక నుంచి ఏరా అడ్రస్ తెలుసా తనకి అని అతని ఫ్రెండ్ అరిచాడు. దివ్య, ఎదురుగా ఉన్న బిల్డింగ్ చూపించి ఆ బిల్డింగే అంది. అతను వాళ్ళ ఫ్రెండ్ తో అదే బిల్డింగ్ అంట నేను నడిచి వెళ్తాను నువ్వు వెళ్ళిపో అని ఫాస్ట్ గా నడుస్తూ దివ్య దగ్గరకి వచ్చి థాంక్స్ అండి మీరూ తెలుగు వాళ్ళా అని అడిగాడు. దివ్య దానికి కాదు పంజాబీ ని తెలుగు మాట్లాడుతున్నాను అంది. అతను గుడ్ జోక్ అని నవ్వి నా పేరు అఖిల్ మాది హైదరాబాద్ మరి మీరు అన్నాడు అతని వైపు నీకెందుకురా అనే ఒక లుక్ ఇచ్చి అతను వెళ్ళాల్సిన బిల్డింగ్ లోపలకి వెళ్ళింది. అతను మళ్ళీ మీరు ఇంటర్వ్యూ కేనా అని ఆమె వెంటబడ్డాడు. ఆమె ఏమి చెప్పకుండా సెక్యూరిటీ దగ్గర కాల్ లెటర్ చూపించి రిజిస్టర్లో సైన్ చేసి లోపలకి వెళ్ళింది. అతను రిజిస్టర్ లో సైన్ చేసేటప్పుడు పేరు చూశాడు దివ్య బాగుంది పేరు అనుకుని చేసి లోపలకి వెళ్లి రిసెప్షన్లో ఇంటర్వ్యూ జరిగే ఫ్లోర్ తెలుసుకుని వెళ్ళాడు. అక్కడ చాలామంది ఉన్నారు. అతను దివ్య కోసం చూసాడు కానీ ఆమె కనిపించలేదు. సరే అని ఒక సీట్ లో కూర్చున్నాడు. exam జరిగి తరువాత ఫస్ట్ రౌండ్ ఇంటర్వ్యూ అయ్యేసరికి మధ్యాహ్నం ఒకటి అయ్యింది. ఇంటర్వ్యూ కోఆర్డినేటర్ అందరకి మీల్ కూపన్స్ ఇచ్చి కాంటీన్ కి వెళ్లి లంచ్ చేసి రండి ఈ లోపు ఫస్ట్ రౌండ్ రిజల్ట్స్ చెప్తాము అన్నాడు. అందరు కాంటీన్ కి వెళ్ళారు. దివ్య కాంటీన్ కి వెళ్ళగానే అఖిల్ ఫుడ్ తీసుకుంటూ కనిపించాడు. బాబోయి ఈ సోదిగాడు ఇక్కడే ఉన్నాడు అనుకుని తరువాత రావొచ్చు అని వెనక్కి తిరిగేసరికి తన పక్కన కూర్చుని exam రాసిన సుహాసిని కనిపించి ఏంటి వెళ్ళిపోతున్నావు అయిపోయిందా భోజనం అని అడిగింది. దివ్య లేదు ఒక్కదాన్నే తినబుద్ది కాలేదు అంది. అయితే నేను ఉన్నాగా పద అని తీసుకెళ్ళింది.ఇద్దరు వాళ్లకావలసినవి తీసుకుని ఒక ఖాళీ టేబుల్ లో కూర్చున్నారు. ఇంతలో ప్లేట్ తీసుకుని అఖిల్ కూడా వచ్చి అదే టేబుల్ లో కూర్చుని హాయ్ దివ్య మీరు ఇక్కడ ఉన్నారా పొద్దునుంచి మీ కోసం వెతుకుతున్నాను అన్నాడు. దివ్య, ఎందుకు? అని అడిగింది ఎందుకేంటండి మనం మనం తెలుగు వాళ్ళము ఊరు కానీ ఊరు వచ్చాము పలకరించుకోపోతే ఎలా అన్నాడు. ఏమి నష్టం లేదు మీ పని మీరు చూసుకోండి అంది దివ్య. దానికి అతడు ఫీల్ అయినట్టు ఫేస్ పెట్టాడు . అతన్ని సుహాసిని ఓ మీరు తెలుగు వాళ్ళా, గుడ్ నా పేరు సుహాసిని మాది ఖమ్మం మరి మీరు అంది. అతను నవ్వి నా పేరు అఖిల్ మాది హైదరాబాద్. ఎప్పుడొచ్చారు బెంగుళూరుకి?ఎక్కడ ఉంటున్నారు అని అడిగాడు. సుహాసిని ఏదో చెప్పేలోపలే దివ్య అవన్నీ మీకెందుకు బుద్దిగా తిని మీ సంగతి మీరు చూసుకోండి అని సుహాసిని చేయి పట్టుకుని రా అని తీసుకెళ్ళింది. సుహాసిని ఏమి అయ్యింది అని అడిగింది అంత కోపంగా లాక్కోచ్చావు అంది. తమరి బొంద అయ్యింది. ముక్కు మొహం తెలియనోడికి అన్ని వివరాలు చెప్పేస్తావా? ఏది అయిన జరిగితే అంది. దానికి సుహాసిని అతను అలా లేడే మంచోడులాగా ఉన్నాడు అంది. కొంపలు ముంచేవాళ్ళంతా ఇలానే ఉంటారు. అయిన అంత అమాయకంగా ఉంటే ఎలా అని తిట్టి వాళ్ళప్లేస్ లో కూర్చుని రిజల్ట్స్ కోసం వెయిట్ చేస్తున్నారు. అందరు వచ్చాక ఇంటర్వ్యూ కోఆర్డినేటర్ ఇంటర్వ్యూ లో సెలెక్ట్ అయిన వాళ్ళని ఉండమని మిగతా వాళ్ళని పంపించేశాడు. మిగిలిన వాళ్ళకి తరువాత రౌండ్ జరిగింది. సాయంత్రానికి అందరిని వారం రోజుల్లో మెయిల్ చేస్తాము అని పంపించేసారు. అఖిల్, దివ్య కోసం చూసి కనిపించపొయెసరికి నిరాశగా కళ్యాణ్ కి ఫోన్ చేసాడు. కళ్యాణ్, 10 నిమిషాలలో వస్తాను వెయిట్ చెయ్యి అని ఫోన్ పెట్టేసాడు. అక్కడ దగ్గరలో టీ కొట్లో టీ తాగుతూ కళ్యాణ్ కోసం వెయిట్ చేస్తున్నాడు అఖిల్. 15 నిమిషాల తరువాత కళ్యాణ్ వచ్చాడు. వాడి బైక్ ఎక్కుతూ అఖిల్ మామ ఇవాళ ఒక పోరిని చూసాను అదే పొద్దున్న అడ్రస్ చెప్పిందే ఆ పోరి కిర్రాకు ఉంది. కానీ కొంచెం బలుపు, అసలు మాట్లడదే. కళ్యాణ్ ఆశ్చర్యంగా ఏంటి నీతో మాట్లాడలేదా అయితే కష్టం వదిలెయ్యి ఇంతకి ఇంటర్వ్యూ ఏమి అయ్యింది అన్నాడు? మెయిల్ చేస్తాము అన్నారురా , సరే ఒక మంచి మాల్ కి పద అన్నాడు. సరే అని దగ్గరలో ఉన్న మాల్ కి తీసుకెళ్ళాడు కళ్యాణ్. రాత్రి 9 వరకు అక్కడే తిరిగి ఒక హోటల్ లో బొంచేసి ఇంటికి చేరేసరికి 11 అయ్యింది. అఖిల్ పడుకునే ముందు అభికి ఫోన్ చేసాడు.
అభి: ఎలా ఉన్నావు ? ఎప్పుడు చేరావు? ఇంటర్వ్యూ ఎలా చేసావు ?
అఖిల్ : పొద్దున్న 6 అయ్యింది అన్నయ్యా ఇక్కడికి వచ్చేసరికి. ఇంటర్వ్యూ బాగా చేశాను జాబు వచ్చేయోచ్చు
అభి: మరి ఎప్పుడొస్తున్నావు ఇక్కడికి
అఖిల్: లేదు అన్నయ్య కొన్నాళ్ళు ఇక్కడే ఉండి ట్రై చేస్తాను
అభి: శ్యాం అంకుల్ కి చెప్పనా
అఖిల్: వద్దు నా సొంతగా నేనే జాబు కొట్టాలి. బొంచేసావా?
అభి: నీ ఫోన్ కోసమే వెయిటింగ్
అఖిల్: ఏంటి అన్నయ్య 12 అవుతుంది బొంచేయకపోతే ఎలా
అభి: గౌతం వస్తాను అన్నాడు వచ్చాక తింటాను
అఖిల్: సరే నిద్రొస్తుంది పడుకుంటాను
అభి: సరే జాగ్రత్త అని పెట్టేశాడు.

వారం తరువాత అదే కంపెనీ లో జాయిన్ అవ్వటానికి వెళ్ళాడు అఖిల్. రిసెప్షన్లో ఆఫర్ లెటర్ చూపించాడు. రిసెప్షనిస్ట్ నవ్వి న్యూ జాయినీ? ఫస్ట్ ఫ్లోర్ లో HR డిపార్టుమెంటు ఉంటుంది అక్కడకి వెళ్ళండి అంది. థాంక్స్ అని నవ్వి ఫస్ట్ ఫ్లోర్ కి వెళ్ళాడు. అక్కడ ఒకతను న్యూ జాయినీ? అయితే ఆ రూం లోకి వెళ్లి వెయిట్ చెయ్యండి అన్నాడు. అక్కడ అప్పటికే 20 మంది కూర్చుని వెయిట్ చేస్తున్నారు. రూంలోకి ఇతను వెళ్ళగానే సుహాసిని ఇతన్ని గుర్తుపట్టి హాయ్ అఖిల్ ఇక్కడ అంది. పక్కన దివ్య కూడా తలెత్తి మొహమాటానికి నవ్వి కంగ్రాట్స్ అంది. అతను వచ్చి వాళ్ళ పక్కన కూర్చుంటూ వావ్ గ్రేట్ ఎంత అదృష్టం నాది మల్లి మిమ్మల్ని చూస్తాను అనుకోలేదు అన్నాడు దివ్య వంక చూస్తూ. దివ్య చిరాకుగా తల పక్కకి తిప్పుకుని కూర్చుంది. అతను దివ్యానే చూస్తూ కూర్చున్నాడు. సుహాసిని ఏంటో చెప్పుకుపోతుంది అతను ఏమి వినటం లేదు. కాసేపటికి HR టీం వచ్చి వాళ్ళ చేత ఫార్మాలిటీస్ పూర్తి చేయించి వాళ్ళ ప్రాజెక్ట్ మేనేజర్ కి ఇంట్రడ్యూస్ చేసారు. అతను హాయ్ నా పేరు శ్రీను మీకు 3 మంత్స్ ట్రైనింగ్ ఉంటుంది ఆ తరువాత exam ఉంటుంది అందులో మార్క్స్ బట్టి మీకు ప్రాజెక్ట్స్ ఇస్తాము. సో మీ ట్రైనింగ్ రేపటినుంచి స్టార్ట్ అవుతుంది విష్ యు అల్ ది బెస్ట్ గయ్స్ అని వెళ్ళిపోయాడు. అందరు వాళ్ళలో వాళ్ళు ఇంట్రడ్యూస్ చేసుకోవటం స్టార్ట్ చేశారు. దివ్య మాత్రం ఒక్కటే కామ్ గ ఒక పక్కన కూర్చుంది. అఖిల్ దివ్యనే చూస్తూ కూర్చున్నాడు. అప్పుడే కొంతమంది గ్రూప్స్ ఫార్మ్ చేసి సినిమాకి ప్లాన్ చేసుకున్నారు. లంచ్ అవ్వగానే సినిమాకి వెళ్ళేవాళ్ళు సినిమాకి వేరే ప్రోగ్రాం ఫిక్స్ చేసుకున్న వాళ్ళు ఆ ప్రోగ్రాం కి వెళ్ళిపోయారు. దివ్య ఒకటే హాస్టల్ కి వెళ్ళింది. నెక్స్ట్ డే నుంచి ట్రైనింగ్ స్టార్ట్ అయ్యింది. ప్రతి వారం ఏదొక ప్రోగ్రాం ఫిక్స్ చేయటం ఎంజాయ్ చేయటం జరుగుతుంది. ఒక్క దివ్య మాత్రం ఎవరితోనూ కలవకుండా ఒంటరిగా ఉంటుంది. మొదట్లో కొన్ని రోజులు దివ్య కోసం అఖిల్ ట్రై చేసాడు కానీ ఆమె నుంచి ఏమి రెస్పాన్స్ లేకపోయేసరికి విసుకొచ్చి అతను వదిలేసాడు. ట్రైనింగ్ అయిన తరువాత అఖిల్, దివ్య ఒకే ప్రాజెక్ట్లో పడ్డారు. వాళ్ళ టీం ఇంట్రడక్షన్ అయిన తరువాత ప్లేసెస్ చూపించారు ఇద్దరు ఒకే బేలో పడ్డారు. వాళ్ళ సిస్టమ్స్ దగ్గరకి వెళ్ళాక చూసారా దేవుడు మనిద్దరిని కలపటానికే ఒకే ప్రాజెక్ట్ లో వేసాడు ఇప్పటికైనా మీ బెట్టు తగ్గించుకొని నాతో ఫ్రెండ్షిప్ చేసుకోండి అని నవ్వాడు. దివ్య షట్ అప్ అని సిస్టం వైపు తిరిగింది.

ప్రస్తుతం

ఏదో కుట్టటంతో అఖిల్ కి మెలుకువ వచ్చింది. లేచి చూద్దాము అనుకుని లేవబోయాడు అతని శరీరం సహకరించిటం లేదు. ఒళ్ళంతా నొప్పులు కాలు విపరీతంగా నొప్పి పుడుతుంది. నెమ్మదిగా చుట్టూ చూసాడు అంత చీకటిగా ఉంది. నెమ్మదిగా జరిగింది గుర్తుచేసుకోవటానికి ట్రై చేసాడు తలంతా విపరీతమైన నొప్పి. గొంతు దాహంతో పిడచకట్టుకుపోయింది. అన్నయ్య అని అరిచాడు. తన గొంతు తనకే వినిపించలేదు. అన్నయ్య ఎక్కడ ఉన్నావు అన్నయ్యా తొందరగా రా అన్నయ్య చచ్చిపోతున్నాను కాపాడు ప్లీజ్ అంటూ ఏడవటం స్టార్ట్ చేసాడు. రెండు నిమిషాల తరువాత అతను స్పృహ కోల్పోయాడు.

అభి, గౌతమ్ కి ఫోన్ చేసి తనకొచ్చిన ఫోన్ గురించి చెప్పాడు.
గౌతం: నేను 10 మినిట్స్ లో వస్తున్నాను అని ఫోన్ పెట్టేసి అభి దగ్గరకి బయలుదేరాడు

10 నిమిషాల తరువాత గౌతం, రహీమ్ హోటల్ కి వచ్చారు అభి జరిగింది వాళ్ళకి చెప్పాడు. గౌతం శ్యామలరావు కి ఫోన్ చేసాడు
శ్యామలరావు : గౌతం నేనే నీకు ఫోన్ చేద్దాము అనుకుంటున్నాను. చిన్నా నెంబర్ ఇచ్చావు కదా చివరగా ఆ నెంబర్ నుంచి సిగ్నల్స్ హైదరాబాద్ నుంచే వచ్చాయి అంటే చిన్నా హైదరాబాద్ వచ్చాడు.
గౌతం: హైదరాబాదా? అనవసరంగా ఇక్కడకి వచ్చి టైం వేస్ట్ చేసామా. సరే ఇంకో విషయం అని అభి కి వచ్చిన కాల్ సంగతి చెప్పాడు
శ్యామలరావు : సరే ఆ నెంబర్ ఇవ్వండి
గౌతం అభిని నెంబర్ అడిగాడు. అభి ఫోన్ లో చూసి unknown నెంబర్ అన్నాడు
గౌతం: శ్యాంజీ అది unknown నెంబర్ అంటా ఎనీవే థాంక్స్ మేము ఇప్పుడే హైదరాబాద్ బయలుదేరుతాము. అలానే మీరు పంపించిన SI ని పంపించి చిన్నా కళ్యాణ్ ఫ్లాట్ కి తీసుకెళ్ళే అమ్మాయి ఎవరో కనుక్కోండి. నేను హైదరాబాద్ కి వెళ్ళాక మీకు ఫోన్ చేస్తాను అని ఫోన్ పెట్టేసి అభి వైపు తిరిగి శ్యామలరావు చెప్పింది చెప్పాడు. అభి, గౌతమ్, రహీమ్ ముగ్గురు హైదరాబాద్ బయలుదేరారు

మిత్ర – 2

ప్రస్తుతం

అభికి మెలుకువ వచ్చింది కార్ ఆగి ఉంది పక్కన చూస్తే గౌతమ్ లేడు. లేచి కార్ దిగి చుట్టూ చూసాడు ఏదో ధాబా దగ్గర ఆగి ఉంది. వాటర్ బాటిల్ తీసుకుని మొహం కడుకున్నాడు. ఇంతలో గౌతం వచ్చి లేచావా, టీ తీసుకో. నేనే లేపుదాము అనుకున్నాను. రహీమ్ కి ఫోన్ చేశాను మార్నింగ్ బెంగుళూరు చేరాడు. మనం వెళ్ళే సరికి ఏమి జరిగిందో కనుక్కుని బాడీ హ్యాండ్ఓవర్ చేసుకుంటాను అన్నాడు.
అభి: ఇంకా ఎంత టైం పడుతుంది
గౌతం: వచ్చేసాము ఇంకో 3 గంటలు అంతే
అభి:నేను అభి: నేను డ్రైవ్ చేస్తాను
గౌతం: పర్లేదు నువ్వు రేష్ట్ తీసుకో నేను డ్రైవ్ చేస్తాను
అభి: ఇట్స్ ఓకే రాత్రంతా నువ్వు డ్రైవ్ చేసావు కదా
గౌతం: ఓకే
అక్కడనుంచి బయలుదేరారు. బెంగుళూరు చేరేసరికి రహీమ్ ఫోన్ చేసాడు
గౌతమ్ : హలో రహీమ్ చెప్పు
రహీం: భయ్యా ఇక్కడ పోలీస్ స్టేషన్లో కనుక్కున్నాను మర్డర్ లాంటివి ఏమి జరగలేదంట నిన్న. అలానే ఇక్కడ గవర్నమెంట్ హాస్పిటల్ కూడా కనుక్కున్నాను ఏమి తెలియలేదు. ఏమి చేద్దామంటారు?
గౌతం: నువ్వు హోటల్ రూం తీసుకో వచ్చాక నేను ఏమి చెయ్యాలో నేను చెప్తాను.
హోటల్ చేరాక గౌతమ్ అభిని నువ్వు ఫ్రెష్ అవ్వు నేను చిన్నా ఫ్రెండ్ కి ఫోన్ చేస్తాను అన్నాడు . సరే అని అభి లోపలకి వెళ్ళాడు. గౌతం ఫోన్ తీసుకుని చిన్నా ఫ్రెండ్ కి ఫోన్ చేశాడు. స్విచ్ ఆఫ్ టోన్ వచ్చింది. కట్ చేసి శ్యామలరావుకి ఫోన్ చేశాడు. శ్యామలరావు వీళ్ళ బిజినెస్ పార్టనర్. గౌతమ్ నుంచి ఫోన్ రాగానే శ్యామలరావు ఆశ్చర్యపోయాడు ఎప్పుడు ఫోన్ చేయని గౌతమ్ ఎందుకు చేసాడా అని ఆన్సర్ చేసి హలో గౌతమ్ ఎలా ఉన్నావు అన్నాడు.
గౌతమ్: బెంగుళూరు వచ్చాను అన్నాడు
శ్యామలరావు: బెంగుళూరు వచ్చావా అని ఆశ్చర్యపోయి ఏంటి విషయం అన్నాడు?
గౌతమ్ చెప్పాడు. శ్యామలరావు నాకు ఒక గంట టైం ఇవ్వు మొత్తం కనుక్కుని నీకు చెప్తాను అన్నాడు.
గౌతమ్: థాంక్స్ అలానే చిన్నా ఫ్రెండ్ గురించి కూడా కనుక్కుని చెప్పు నీ ఫోన్ కోసం వెయిట్ చేస్తుంటాను అని ఫోన్ పెట్టేశాడు.

అభి రాగానే జరిగింది చెప్పాడు. అభి ఆశ్చర్యపోయి మరి చిన్నా ఏమి అయ్యాడు నాకంత అయోమయంగా ఉంది. దానికి గౌతమ్ maybe బాడీని మాయం చేసి ఉంటారు. శ్యామల రావు కి చెప్పాను. చిన్నా ఫ్రెండ్ కి ఫోన్ చేస్తే స్విచ్ఆఫ్ వస్తుంది వాడి గురించి తెలిస్తే ఏదన్న క్లూ దొరకొచ్చు.
ఒక గంట తరువాత శ్యామల రావు ఫోన్ చేశాడు గౌతమ్ ఎత్తి హలో అన్నాడు
శ్యామలరావు: నేను కమీషనర్ తో మాట్లాడాను. సిటీలో ఉన్న అన్ని cc కెమెరాల footage చెక్ చేసాము ఎక్కడ ఏమి జరగలేదు. అలానే మొత్తం మున్సిపాలిటీ రోడ్ క్లీనింగ్ వర్కర్స్ బెంగుళూరు రోడ్స్ అన్ని వెతికించాము ఎక్కడ రక్తం కనిపించలేదు. లాస్ట్ టైం ఎవరు మాట్లాడారు చిన్నాతో అని అడిగాడు.
గౌతమ్ : అభి మాట్లాడాడు అన్నాడు
శ్యామలరావు: ఆ నెంబర్ ఇవ్వండి సిగ్నల్ ఎక్కడనుంచి వచ్చిందో తెలుసుకుందాము అన్నాడు.
గౌతమ్ థాంక్స్ అని అభి దగ్గర ఆ నెంబర్ తీసుకుని శ్యామలరావు కి ఇచ్చాడు. అన్నట్టు చిన్నాఫ్రెండ్ సంగతి ఏమి అయ్యింది అన్నాడు.
శ్యామలరావు: ఆ నెంబర్ ట్రేస్ చేసాము కళ్యాణ్ అనే పేరు మీద రిజిస్టర్ అయ్యింది. అడ్రస్ ఫోటో పంపిస్తాను
అని గౌతం ఫోన్ కి మెసేజ్ పంపాడు. అది తీసుకుని ముగ్గురు ఆ అడ్రస్ కి వెళ్ళారు.

జయానగర్, Rainbow Enclave,

కార్ గేటు దగ్గర ఆపి ముగ్గురు సెక్యూరిటీ దగ్గరకి వెళ్లి కళ్యాణ్ ఫోటో చూపించి ఏ ఫ్లాట్లో ఉంటాడు అని అడిగారు. అతను మీరెవరు అని అడిగాడు. రహీమ్ అతని చేతిలో ఒక 50 రుపాయిలా నోట్ పెట్టగానే 503 లో ఉంటాడు వారం రోజులనుంచి కనిపించటం లేదు అన్నాడు. వాళ్ళు 503 కి వెళ్లి చూస్తే ఫ్లాట్ తాళం వేసి ఉంది. రహీమ్ రివాల్వర్ తీసి silencer పెట్టి లాక్ ని షూట్ చేసాడు. ముగ్గురూ లోపలకి వెళ్ళగానే ఫ్లాట్ అంతా ఖాళీగా ఉంది. ఒక్క వస్తువు లేదు అంత క్లీన్గా కొత్త ఫ్లాట్లా ఉంది. ముగ్గురు నిరాశగా కిందకి వెళ్లి అఖిల్ ఫోటో చూపించి ఇతను వస్తుంటాడా? అని అడిగారు. ఆ ఫోటో చూడగానే గార్డ్ నవ్వి ఈ సార్ ఆ సార్ లేనప్పుడల్లా ఒక మాడంని తీసుకుని వస్తారు సార్ అని అన్నాడు. ఆమె ఎవరో తెలుసా అని అడిగారు? అతను మాకేల తెలుస్తది సార్ వచ్చినప్పుడల్లా 100 రూపాయిలు ఇస్తారు చూడనట్టు ఉంటాము అని నవ్వాడు. వీడు ఈ మధ్య ఎప్పుడు వచ్చాడు అని అడిగారు. 15 రోజుల క్రితం సారూ మళ్లీ రాలేదు అని అన్నాడు. కళ్యాణ్ ఖాళీ ఎప్పుడు చేశాడు అని అడిగారు. అతను తెలియదు సర్ నేను రోజు సాయంత్రం 6 కి వెళ్ళిపోతాను నేను ఉన్నప్పుడు అయితే చెయ్యలేదు. రాత్రి ఎమన్నా చేసారేమో రాత్రి గార్డ్ ని కనుక్కోవాలి అన్నాడు. సరే వాడి నెంబర్ ఉందా అని అడిగాడు. లేదు సర్ వాడు కొత్తగా చేరాడు మేనేజర్ దగ్గర ఉంటుంది ఆయన నెంబర్ ఇస్తాను తీసుకోండి అని ఇచ్చాడు. అతనికి 100 రుపాయులు ఇచ్చి కారులో కూర్చుని మేనేజర్ కి ఫోన్ చేసి అడిగారు . అతను వాడు ఎవడో తెలియదు సర్ వచ్చి ఉద్యోగంలో చేరాడు వారం రోజులు పనిచేసి చెప్పాపెట్టకుండా వెళ్ళిపోయాడు అన్నాడు. ఆ సెక్యూరిటీ ఆఫీసు కి వెళ్లి మేనేజర్ ని వాడి ఫోటో ఇవ్వమన్నారు. అతను వాడి ఫైల్ తీసాడు చూస్తే వాడి అప్లికేషను లేదు. మేనేజర్ ఆశ్చర్యంగా మొత్తం అన్ని ఫైల్స్ వెతికాడు చివరగా కంప్యూటర్ లో id కార్డు కోసం తీసిన ఫొటోస్ లో చూసాడు అక్కడ వాడి ఫోటో లేదు. మేనేజర్ ఆశ్చర్యంగా ఎలా మిస్ అయ్యయో తెలియదు సారూ మా ఇంట్లో ఇంకో కాపీ ఉంటుంది అక్కడ చూసి మీకు చెప్తాను అని గౌతం ఫోన్ నెంబర్ తీసుకున్నాడు.
అపార్ట్ మెంట్ కి వెళ్లి గార్డ్ ని cc కెమెరా ఉందా అని అడిగారు. అతను ఉంది సారూ కానీ అది సొసైటీ మేనేజర్ దగ్గర ఉంటుంది అన్నాడు. సరే అని గౌతం శ్యామలరావు కి ఫోన్ చెప్పాడు శ్యామలరావు నేను ఒక SI ని పంపిస్తాను అతను మీకు హెల్ప్ చేస్తాడు అన్నాడు. ఒక 15 నిమిషాలలో SI వచ్చాడు అతనితోపాటు మేనేజర్ దగ్గరకి వెళ్ళారు. cc కెమెరా ఫూటేజ్ కోసం అడిగారు. అతను తీసుకొచ్చి ఇచ్చాడు అందులో కూడా అతని ముఖం ఎక్కడ కనిపించలేదు. వారం రోజుల ముందు ఒక ట్రక్ లో కళ్యాణ్ సామాను మాత్రం తీసుకెళ్లటం ఉంది. డ్రైవర్ కానీ క్లీనర్ కానీ ఎవరు ముఖం కనిపించకుండా జాగ్రత్త పడ్డారు. ఆఖరికి నెంబర్ ప్లేట్ కూడా ఖాళీగా ఉంది. SI మేనేజర్ ని మీ బిల్డింగ్ లోకి వెహికల్స్ వచ్చేటప్పుడు ఎంట్రీ చేస్తారా అని అడిగాడు. గౌతం ఎందుకు వేస్ట్ అందులో ఏమి ఎంట్రీ ఉండదు నెంబర్ ప్లేట్ లేని ట్రక్ ని లోపలకి పంపాడు అంటే రిజిస్టర్లో ఎందుకు ఎంట్రీ చేస్తాడు సర్ వేస్ట్ అని థాంక్స్ చెప్పి ఆ టేప్ ఒక కాపీ తీసుకుని అక్కడనుంచి హోటల్ కి వచ్చారు. అభి ఏంటి గౌతం ఇది చిన్నా ఏమియ్యాడు అంటూ కూర్చిలో బాధగా కూలపడిపోయాడు. గౌతం చిన్నా ఎక్కడ వర్క్ చేసేవాడో తెలుసా? ముందు ఆ చిన్నాతో ఉన్నా అమ్మాయెవరో తెలుసుకోవాలి అలానే చిన్నా ఎక్కడ వర్క్ చేసేవాడో తెలుసుకోవాలి అని అభి పక్కన కూర్చుని నువ్వు రెస్ట్ తీసుకో నేను రహీమ్ ఆ విషయం కనుక్కుంటాము అని బయటకి వెళ్తూ డోర్ లాక్ చేసుకో అన్నాడు . అభి సరే అని డోర్ లాక్ చేసి బెడ్ పైన పడుకున్నాడు.

చిన్నా : అన్నయ్య అన్నయ్య లే ఎంత సేపు పడుకుంటావు లే
అభి: ఏంటి చిన్నా మంచి నిద్ర పాడుచేసావు అని విసుగ్గా లేచి కూర్చున్నాడు బెడ్ మీద. ఎదురుగా ఉన్నా దానిని చూడాగానే అతని కళ్ళు అతనికి తెలియకుండానే వర్షించాయి. చిన్నా హ్యాపీ బర్త్ డే అన్నయ్య నీకోసం చిన్న గిఫ్ట్ అని ఆ వస్తువుని అభి చేతికి ఇచ్చాడు. అది ఒక చిత్రపటం తను చిన్నా డాడీ ఉన్నారు ఆ బొమ్మలో. అతను చిన్నాని కౌగలించుకుని థాంక్స్ అన్నాడు. అతను ఆ బొమ్మని అలానే చూస్తూ ఉన్నాడు. ఇంతలో సడన్ గా ఫోన్ మోగింది అతను ఉలిక్కిపడి లేచి ఇది కల అనుకుని ఫోన్ ఎవరా అని ఆన్సర్ చేసి హలో అన్నాడు. అవతలనుంచి ఒక వెకిలి నవ్వు వినిపిస్తుంది . అతను మళ్ళీ హలో ఎవరు అన్నాడు ఈ సారి కొంచెం గట్టిగ నవ్వు వినిపించింది అతను అసహనంగా ఎవరూ అని అరిచాడు. అటువైపు నుంచి ఏంటి మీ తమ్ముడి కోసం వచ్చావా మళ్ళీ నవ్వు వాడిని చంపింది నేనే. అభి చేయి ఫోన్ పై బిగుసుకుంది ఎందుకు చంపావు అని అడిగాడు మళ్ళీ హీహీహీ అని వెకిలి నవ్వు.

అభి: నువ్వు రెండు దారుణమైన తప్పులు చేసావు ఒకటి నా తమ్ముడిని చంపటం రెండు నాకు ఫోన్ చెయ్యటం. లెక్కపెట్టుకో నీ రోజులు లెక్కపెట్టుకో ఇంకో వారం రోజుల్లో నిన్ను కనుక్కుంటాను నీ దగ్గరకి వస్తాను. అప్పుడు నన్ను చూసిన ఆ క్షణం నీకు తెలుస్తుంది నువ్వెంత పెద్ద తప్పు చేసావో. నీ అంతట నువ్వే నన్ను బ్రతిమలాడుతావు నిన్ను చంపేయమని. ఈ వారం రోజులే నీకు ఈ భూమి మీద ఉన్న టైం. అటు వైపు నుంచి హీహీహీ బెస్ట్ అఫ్ లక్ అని ఫోన్ కట్ అయ్యింది.

మిత్ర

“పెదవేపలికినమాటల్లోని  తియ్యనిమాటే  అమ్మకదిలేదేవతఅమ్మకంటికి  వెలుగుఅమ్మ

పెదవేపలికినమాటల్లోని  తియ్యనిమాటే  అమ్మకదిలేదేవతఅమ్మకంటికి  వెలుగుఅమ్మ

పెదవేపలికినమాటల్లోని  తియ్యనిమాటే  అమ్మకదిలేదేవతఅమ్మకంటికి  వెలుగుఅమ్మ

పెదవేపలికినమాటల్లోని  తియ్యనిమాటే  అమ్మకదిలేదేవతఅమ్మకంటికి  వెలుగుఅమ్మ

పెదవేపలికినమాటల్లోని  తియ్యనిమాటే  అమ్మకదిలేదేవతఅమ్మకంటికి  వెలుగుఅమ్మ

పెదవేపలికినమాటల్లోని  తియ్యనిమాటే  అమ్మకదిలేదేవతఅమ్మకంటికి  వెలుగుఅమ్మ”

 

మొబైల్  మోగిఆగిపోయింది

 

“పెదవేపలికినమాటల్లోని  తియ్యనిమాటే  అమ్మకదిలేదేవతఅమ్మకంటికి  వెలుగుఅమ్మ

పెదవేపలికినమాటల్లోని  తియ్యనిమాటే  అమ్మకదిలేదేవతఅమ్మకంటికి  వెలుగుఅమ్మ

పెదవేపలికినమాటల్లోని  తియ్యనిమాటే  అమ్మకదిలేదేవతఅమ్మకంటికి  వెలుగుఅమ్మ

పెదవేపలికినమాటల్లోని  తియ్యనిమాటే  అమ్మకదిలేదేవతఅమ్మకంటికి  వెలుగుఅమ్మ

పెదవేపలికినమాటల్లోని  తియ్యనిమాటే  అమ్మకదిలేదేవతఅమ్మకంటికి  వెలుగుఅమ్మ

పెదవేపలికినమాటల్లోని  తియ్యనిమాటే  అమ్మకదిలేదేవతఅమ్మకంటికి  వెలుగుఅమ్మ”

మళ్ళీ   మొబైల్  మోగిఆగిపోయింది

 

అభీబద్దకంగాలేచిఫోన్చూసాడు 2 మిస్స్డ్కాల్స్ఉన్నాయి  అన్లాక్చేసిచూసాడుచిన్నానుంచికాల్స్వచ్చాయి. చిన్నాఅభితమ్ముడు. బెంగుళూరులోఉంటాడువాడేందుకుకాల్చేస్తున్నాడుఅనికాల్చేసాడు. “ట్రింగ్ట్రింగ్ ” “ట్రింగ్ట్రింగ్ ” “ట్రింగ్ట్రింగ్ ” “ట్రింగ్ట్రింగ్ ” “ట్రింగ్ట్రింగ్ ” అటువైపుఫోన్ఆన్సర్చేసినట్టురింగ్ఆగిపోయింది. హలోచిన్నాచెప్పుఅన్నాడు. అటునుంచిఅన్నయ్యప్లీజ్కాపాడునన్నుచంపేస్తున్నారుప్లీజ్ఏడుస్తూఅరుస్తూన్నాడుచిన్నా.

అభి: చిన్నఎక్కడఉన్నావుఎవరుచంపుతున్నారుకాండౌన్సరిగ్గాచెప్పు

చిన్నా: అన్నయ్యప్లీజ్అన్నయ్యకాపాడురివాల్వర్పేలినచప్పుడు  అమ్మా ………………… అనిచిన్నాఅరుపువినిపించింది

అభి : చిన్నచిన్నమాట్లాడుప్లీజ్చిన్నఎక్కడఉన్నావుమాట్లాడు. ఇంతలోఫోన్ఎవరోతీసుకునివిసేరేసినట్టు సౌండ్వినిపించిందిఅంతేకట్అయ్యిందికాల్

చిన్నాచిన్నాఅంటూఏడుస్తూఉండిపోయాడుఅభి. అలా 15 నిమిషాలుతరువాతగౌతమ్అతన్నితీసుకునిలోపలకి  వెళ్ళాడు. గౌతమ్అభికిక్లోజ్ఫ్రెండ్, బిజినెస్పార్టనర్కూడా. ఏమిచెప్పకుండానేఅర్ధంచేసుకోవటంఅతనినైజం. బెంగుళూరువెళ్ళటానికిఅంతరెడీచేసిపదఅనివెహికల్లోకూర్చోపెట్టిడ్రైవ్చెయ్యటంస్టార్ట్చేసాడు. చాలసేపటి  మౌనం తరువాత

అభి: చంపాలిగౌతమ్నాతమ్ముడ్నినాకుదూరంచేసినవాళ్ళందరినిచంపాలి. వాళ్ళందరూబ్రతకటానికిభయపడాలి.

గౌతమ్: చంపుదాముఅందరినికానీనువ్వుకొన్నాళ్ళుకామ్గా  ఉండాలి. ముందువాళ్ళెవరోతెలుసుకోవాలిమనచిన్నానిఎందుకుచంపారోతెలుసుకోవాలిఇవన్నితెలుసుకోవాలంటేచిన్నాబెంగుళూరుఏమిచేసేవాడోతెలుసుకోవాలి. నీకువాడిఅడ్రస్తెలుసా?

అభి: లేదుఎప్పుడుఫోన్చేసిఅడిగినఏదోదాటేసేవాడు. వాడిఫ్రెండ్నెంబర్ఉందివాడికిఫోన్చేద్దాము.

గౌతమ్: అదిచాలునేనుకనుక్కుంటానునువ్వుకొంచెంరెస్ట్తీసుకోబెంగుళూరురాగానేలేపుతాను.

అభికళ్ళుమూసుకున్నాడు. గౌతంఆలోచనలు 20 సంవత్సరాలువెనక్కివెళ్ళాయి.

 

తనకిదొంగతనంచేసాడని 6 నెలలుశిక్షపడింది. అప్పటికి 5 నెలలుశిక్షఅయిపొయిందిఆరోజుఅభివచ్చాడుఎవరినోహత్యచేసాడని 12 ఏళ్ళుశిక్షవాడికినారూంలోకితీసుకొచ్చారు. ఆరోజంతాఏమిమాట్లాడలేదు. 7 గంటలకిభోజనానికిగంటకొట్టినకదలకపోయేసరికిరమ్మనిపిలిచాడుగౌతంఏమిమాట్లాడకపోయేసరికి  తినివచ్చాడు. వచ్చేసరికిఅతనులేడు. ఆకలికికడుపుమండుంటుందితినటానికివెళ్లిఉంటాడుఅనుకునిపడుకున్నాడు. కొంతసేపటికిబయటఅలజడివినిపించటంతోలేచాడుపక్కనచూస్తేఅతనులేడు. కాసేపుఅయినతరువాతఅతన్నితీసుకొచ్చిపడేసారు. వాళ్ళంతాదెబ్బలు. అర్ధంఅయ్యిందిఅతనుతప్పించుకోవటానికిట్రైచేసాడని. అటుతిరిగిపడుకున్నాడు. అతనికిఆదెబ్బలుతగ్గటానికివారంరోజులుపట్టింది. 8 వరోజుమళ్లీతప్పించుకోవటానికిట్రైచేశాడు. మల్లిదొరికిపోయాడుఅల 3 సార్లుజరిగాకఅతనిమీదజాలివేసిఅడిగాడుఎందుకుఅన్నిసార్లుపారిపోవటానికిట్రైచేస్తున్నావుఅదిజరగదుఅన్నాడుగౌతం. అతడుమొదటిసారిమాటలాడాడునాతమ్ముడుఒక్కడేఉన్నాడుబయటవాడినిచూసుకోవటానికిఎవరులేరువాడుచిన్నపిల్లవాడుఅందుకేనేనువెళ్ళాలిఅన్నాడు. అయితేనీకునేనుహెల్ప్చేస్తానుఅన్నాడుగౌతం. ఈరోజురాత్రికిమనప్రయాణంఅన్నాడుగౌతం. ఎలాఅన్నాడుఅతను? ఎలాగైనాసరేఅన్నాడుగౌతం. ఆరోజు 7 కిభోజనానికిఅందరులైన్లోనుంచుంటేవీళ్ళిద్దరూవార్డెన్దగ్గరకివెళ్లారు. అతనికిఏమిఅర్ధంకావటంలేదు. అప్పుడువాళ్ళనిచూసివార్డెన్ఏంటిఅన్నాడు. అతనువార్డెన్దగ్గరకివెళ్లిమేమువేల్లిపోదముఅనుకుంటున్నాముతాళలుకావలిఅన్నాడు. ఎందుకురారేపువెళ్ళిపోయేవాడివిఇవాళతప్పించుకోవటం  లాంటిపిచ్చిపనులుచేస్తావువెళ్లితినుపోవీడితోచేరినీబుర్రచెడిపోయిందిపోనాకుకోపంరాకముందేఅనిఇంకాఏదోఅనబోయేలోపేషర్టులోంచితనసెల్లో  అల్యూమినియంప్లేట్తోతయారుచేసుకున్నాకత్తిలాంటిఆయుధంతోఅతనిగొంతులోపొడిచాడుఅంతేఅతనిమాటగొంతులోనేఉండిపోయిందిగొంతుపట్టుకునిఅలానేకుప్పకూలిపోయాడు. గోడమీదఉన్నకీస్తీసుకునిఅతనినడుముకిఉన్నబెల్ట్నుంచిరివాల్వర్తీసుకునిబయలుదేరారు. మెయిన్గేటు  వరకుఎవరూవాళ్ళనిపట్టించుకోలేదు. మెయిన్గేటుదగ్గరసెంట్రివెళ్ళనిచూసిఆశ్చర్యంగాఏంటిరాఏమిచేస్తున్నారిక్కడఅన్నాడు. అంతేరివాల్వర్తీసిఅతనికాలిమీదకాల్చివాడిజేబులోంచికీస్తీసిమెయిన్డోర్ఓపెన్చేసి  చేసారు. లోపలఉన్నవాళ్ళుఏమిజరిగిందోతెలుసుకునేలోపలే 2 కిలోమీటర్లువచ్చేసిఒకఇంటిబయటఆరేసిఉన్నబట్టలుతీసుకునిపక్కకివెళ్లివాళ్ళజైలుబట్టలుఅక్కడపడేసిఅవివేసుకుని, జైలుబట్టలని  అక్కడ  గుంతతవ్వి పాతిపెట్టేసారు. ఇంకాఅభికికంగారుగానేఉంది. అతడుఅదిగమనించికంగారుపడకుమనల్నిఎవరుగుర్తుపట్టరుఅంటూతాపీగామెయిన్రోడ్మీదకివచ్చిఒకసిటీబస్సుఎక్కారు. ఇప్పుడుచెప్పుమీతమ్ముడుఎక్కడఉన్నాడుఅనిఅడిగాడు. ఇంకాఆశ్చర్యన్నుంచితేరుకోనిఅతడురేపునీరిలీజ్అయినప్పుడుఇంతరిస్క్ఎందుకుచేసావుఅనిఅడిగాడు. నాకుఎవరులేరునువ్వునీతమ్ముడుకోసంపడుతున్నఆత్రుతచూసిహెల్ప్చేయాలనిపించింది. సరేఇంతకినీతమ్ముడుఎక్కడఉన్నాడు? వాడుపటాన్చేరులోఉన్నాడు. ఎవరితోఅనిఅడిగాడు? మాఇల్లుఉందిఅక్కడఅన్నాడు. కండక్టర్టికెట్అన్నాడుపటాన్చెరువెళ్తుందాఅనిఅడిగాడు. అతనువిసుగ్గాచూసిఎక్కలిగావెళ్ళాడుదిగండిఅనిబస్సు  దించేసాడు. ఇద్దరునడుచుకుంటూబస్సుస్టాప్కివెళ్లిపటాన్చేరువెళ్ళేబస్సుఎక్కారు. బస్సుదిగాకసరాసరితనఇంటికితీసుకువెళ్ళారుఅక్కడఎవరులేరుఇంటికితాళంవేసిఉంది. ఇద్దరుఆశ్చర్యంగా  చుట్టూచూసారుపక్కఇంటిఅరుగుమీదఒకముసలవ్వఆమెనిఅడిగారు. ఆమెవాడినిఆసైదులుగాడుతీసుకుపోలాఅంది. ఎవడువాడుఅనిఅడిగాడుఅతను. దానికిఆఅవ్వవాడుచిన్నపిల్లలనితీస్కపోయిఅడక్కతెమ్మంటాడు. ఆడకనిపిస్తందేఆడేఉంటాడుఆడుఅంది. సరేఅనేఅక్కడవెళ్ళటానికిబయలుదేరారు. వెనకనుంచిఇప్పుడుఆడుఉండడుపోద్దుగోకేకవస్తాడుఅంది. సరేఅనిసాయంత్రంవరకుఅక్కడేఉన్నారు. సాయంత్రానికిఒక 20 మందిపిల్లలుచేతిలోబోచ్చేలతోగుంపుగారావటంకనిపించింది. వాళ్ళదగ్గరకివెళ్లారువెళ్లారు. అందులోచిన్నాలేదుబాధగావెనక్కితిరిగివెళ్తుండగాఅన్నయ్యఅనివినిపించిందివెనక్కితిరగాగానేచిన్నాఏడుస్తూకనిపించాడు. ఆనందంతోచిన్నాఅనిఅతన్నిపట్టుకునిఎలాఉన్నావురాపదవెళ్దాముఅన్నాడుఇంతలోవెనకనుంచిఎవడురానువ్వుఅనిబొంగురుగొంతువినిపించిందివెనక్కితిరిగిచూసాడుఅక్కడపొట్టిగా  లావుగాఅసహ్యంగాఉన్నసైదులుకోపంగాఎక్కడకితీసుకేల్దాముఅనుకుంటున్నావువాడిని? భలేదొరికావురానీకాళ్ళుచేతులువిరగ్గొట్టిసెంటరులోపడేస్తాఅనిపక్కనున్నరాడ్తీసుకునిముందుకురాబోయాడుఅంతేఅప్పటివరకుఎక్కడఉన్నాడోకానీవచ్చిసైదులుగదితలమీదరాడ్తోకొట్టాడుఅతనుఅంతేఉన్నవాడుఉన్నచోటేకుప్పకూలిపోయాడుమిగతా  తెరుచుకునినుంచున్నారుఅక్కడఉన్నపిల్లలనిపిలిచాడు. అందరుభయపడుతూవచ్చారు. మిమ్మల్నికొట్టేవాడఅనిఅడిగాడుఅందరుతలలుఊపారుఅయితేఇప్పుడుమీరుకొట్టండిఅన్నాడు. అంతే 5 నిమిషాలతరువాతసైదులుగాడి  బాడీచెప్తేకానీతెలియనంతఘోరంగాతయారుఅయ్యింది.  వాళ్ళముగ్గురుబయలుదేరారుఅక్కడనుంచి.

 

అభి: నీపేరుఏంటి?

అతను: తెలియదు

అభి: నాపేరుఅభివీడుపేరుఅఖిల్నీకుపేరుపెట్టనా ?

అతను: సరే

అభి: ఇవాల్టినుంచినీపేరుగౌతం

గౌతం: ఆపేరేఎందుకు

అభి: ఎందుకంటేఅదిమానాన్నగారిపేరు

గౌతం: మీవాళ్ళేమయ్యారు?

అభి: చంపేసారు

గౌతం: ఎవరు

అభి: తెలియదు